Kolorowe piłki Zosi

— Bajka do czytania —

Pewnego słonecznego popołudnia Zosia bawiła się w parku, gdy pod starą wierzbą dostrzegła coś niezwykłego. Leżał tam wielki, kolorowy worek, z którego wystawały piłki – czerwone, niebieskie, żółte i zielone.

Zosia ostrożnie rozwiązała sznurek i wtedy… piłki same wyskoczyły z worka! Każda odbiła się od ziemi i zaczęła skakać w inną stronę. Dziewczynka roześmiała się głośno. – Hej, zaczekajcie! – krzyknęła i pobiegła za nimi.

Pierwsza była czerwona piłka – toczyła się prosto na huśtawkę, na której siedział mały chłopiec. Zosia podniosła piłkę i podała mu ją z uśmiechem. Chłopiec się ucieszył i zapytał: – Pobawimy się razem? I tak Zosia odkryła, że czerwona piłka uczy dzielić się radością.

Kolejna, niebieska piłka, potoczyła się w stronę kałuży. Zosia chciała ją złapać, ale piłka wskoczyła prosto do wody. – Ojej, jak ją wyciągnąć? – zastanowiła się. Wtedy obok pojawił się tata, który pomógł jej sięgnąć kijkiem. Okazało się, że niebieska piłka uczy prosić o pomoc, gdy czegoś nie umiemy zrobić samodzielnie.

Żółta piłka była najweselsza – odbijała się wysoko i lądowała na trawie tuż obok Zosi. Dziewczynka zaproponowała zabawę w podbijanie. Złapała piłkę, podrzuciła ją w górę i… piłka odbiła się jej od ręki prosto w dłonie małego kotka, który obserwował wszystko z ławki. Kotek miał wesołe oczka i zaczął gonić piłkę. Zosia zrozumiała, że żółta piłka uczy dostrzegać innych – nawet tych małych i cichutkich.

Zielona piłka była najspokojniejsza. Leżała na łące i czekała. Gdy Zosia po nią sięgnęła, poczuła, że piłka jakby szepcze: „Pobaw się ze mną w ciszy”. Zosia usiadła na trawie, położyła piłkę na kolanach i po prostu patrzyła na chmury. Wtedy poczuła spokój i radość bycia tu i teraz.

Wieczorem wszystkie piłki wróciły do worka – ale tym razem Zosia nie musiała go wiązać. Uśmiechnęła się do siebie i pomyślała: „Każda piłka jest inna i każda nauczyła mnie czegoś dobrego”.

Kiedy mama zawołała Zosię do domu, dziewczynka położyła się do łóżka, a przez otwarte okno widziała na niebie pierwszą gwiazdkę. Zamknęła oczy i szepnęła: „Dziękuję, piłki”. Wkrótce zasnęła, a w snach wesołe, kolorowe piłki tańczyły w rytm cichutkiej muzyki.