Bajka o piłkach, które się pokłóciły

— Bajka do czytania —

W dużym, kolorowym koszu na zabawki mieszkały trzy piłki: żółta, czerwona i niebieska. Każda z nich była inna i każda myślała, że to właśnie ona jest najlepsza.

Pewnego wieczoru żółta piłka powiedziała: „Jestem najpiękniejsza, bo świecę jak słońce!”. Czerwona piłka odparła: „A ja jestem najważniejsza, bo mam kolor truskawki!”. Niebieska piłka zasmuciła się i szepnęła: „Ja jestem tylko niebieska, jak niebo... nikt mnie nie lubi”.

Żółta i czerwona piłka zaczęły się kłócić, która z nich jest lepsza. Turlały się po podłodze, odbijając od siebie, aż w końcu obie znalazły się pod kanapą, daleko od siebie.

Wtedy do pokoju wszedł mały chłopiec o imieniu Tymek. Zobaczył smutną niebieską piłkę i wziął ją do ręki. „Nie płacz” – powiedział Tymek. „Każda piłka jest do czegoś potrzebna. Ty jesteś do grania w niebo, a żółta do gry w piaskownicy, a czerwona do skakania po trawie”.

Tymek poszedł pod kanapę i wyjął żółtą i czerwoną piłkę. Położył je obok siebie i powiedział: „Widzicie? Razem jesteście najfajniejsze. Każda z was jest wyjątkowa”.

Piłki spojrzały na siebie. Żółta piłka uśmiechnęła się do czerwonej, a czerwona do niebieskiej. „Przepraszam” – powiedziała żółta. „Ja też” – dodała czerwona. Niebieska piłka uśmiechnęła się szeroko, bo wreszcie poczuła się ważna.

Od tego dnia trzy piłki bawiły się razem. Skakały, turlały i odbijały się od siebie, a ich kolory mieszały się wesoło. Wiedziały, że każda jest inna, ale właśnie dlatego są takie wspaniałe.

Kiedy nadszedł wieczór, Tymek włożył wszystkie trzy piłki do kosza. Żółta, czerwona i niebieska przytuliły się do siebie i zasnęły spokojnie. Na niebie zaświeciły gwiazdy, a w pokoju zapanowała cisza. Dobranoc, piłeczki.