Bajka o piłce, która uczyła dzielić się

— Bajka do czytania —

Mały miś Tofik dostał od taty nową, czerwoną piłkę. Była okrągła, lekka i pięknie podskakiwała na trawie. Tofik był tak szczęśliwy, że chciał kopać ją tylko dla siebie.

Tofik kopał piłkę raz, drugi, trzeci. Piłka toczyła się po łące, a on biegł za nią z uśmiechem od ucha do ucha. Nagle zza krzaka wybiegła mała wiewiórka Kaja. - Ojej, jaka fajna piłka! Mogę z tobą pograć? - zapytała nieśmiało.

Tofik spojrzał na swoją piłkę i pokręcił głową. - Nie, to moja piłka. Sam będę kopał. Wiewiórka Kaja spuściła uszy i odbiegła smutna. Tofik kopał dalej, ale jakoś nie było mu wesoło.

Po chwili przyszedł zajączek Tolek. - Ładna piłka! Pobawimy się razem? - zapytał. Tofik znów powiedział nie. Zajączek odskoczył, a Tofik został sam na łące. Piłka leżała nieruchomo, a on usiadł obok i westchnął.

Wtedy z dziupli wyjrzała mądra sowa Zosia. - Tofiku, czemu jesteś smutny? Masz przecież nową piłkę. Miś westchnął: - Bo nikt nie chce się ze mną bawić. Sowa uśmiechnęła się łagodnie. - A czy ty im pozwoliłeś? Może gdybyś się podzielił, wszyscy mieliby radość.

Tofik zastanowił się chwilę. Podniósł piłkę i pobiegł do Kai i Tolka. - Hej, chodźcie! Pogramy razem! - zawołał. Wiewiórka i zajączek przybiegli z uśmiechem. Kopali piłkę na zmianę: raz Tofik, raz Kaja, raz Tolek.

Piłka latała wesoło, a wszyscy się śmiali. Tofik zobaczył, że wspólna zabawa jest sto razy lepsza niż samotne kopanie. Kiedy słońce zaczęło zachodzić, przyjaciele pożegnali się i poszli do domów.

Tofik wrócił do swojej przytulnej norki, położył piłkę obok łóżka i zamknął oczy. Czerwona piłka cichutko spała obok niego. Nad łąką zapadła cisza, a gwiazdy mrugały do misia: dobranoc, Tofiku, dobranoc.