Kopnij, Misiu, Kopnij!

— Bajka do czytania —

Mały Miś Tofik dostał od taty nową, czerwoną piłkę. Była okrągła, miękka i pachniała gumą. Tofik podskoczył z radości: – Kopnę ją daleko!

Tofik postawił piłkę na trawie i zamachnął się łapką. Piłka potoczyła się powoli i zatrzymała przy krzaczku. – Uuu, nie poleciała – westchnął Miś. Ale po chwili uśmiechnął się i pobiegł za nią.

Obok pojawił się Królik Kicuś. – Mogę z tobą pograć? – zapytał. Tofik kiwnął głową. Kicuś kopnął piłkę, a ta poleciała wysoko w górę. – Łap! – zawołał radośnie.

Piłka spadła obok Sowy Mądraliny, która siedziała na niskiej gałęzi. – Czy mogę też spróbować? – zapytała cichutko. Tofik i Kicuś zgodzili się. Sowa uderzyła piłkę skrzydełkiem, a ta potoczyła się prosto do norki Myszki.

Wszyscy razem zaczęli podawać sobie piłkę: Tofik do Kicusia, Kicuś do Sowy, Sowa do Myszki. Piłka wędrowała od jednego do drugiego. Nikt nie liczył goli, wszyscy się śmiali.

Kiedy słońce zaczęło chować się za chmurkami, Tofik powiedział: – To była najlepsza zabawa! Każdy mógł kopnąć, a ja wcale nie musiałem być najszybszy. – Bo najważniejsze, że graliśmy razem – dodała Myszka.

Przyjaciele usiedli na miękkiej trawie i patrzyli, jak niebo robi się granatowe. Piłka spoczęła obok Tofika, który ziewnął szeroko. – Czas na sen – szepnął tata Miś, tuląc go do siebie.

Gwiazdy na niebie mrugały do Tofika, a on zamknął oczy, czując zapach trawy i gumy. Śniło mu się, że znów kopie piłkę z przyjaciółmi – cicho, spokojnie, aż do samego rana.