Bajka o piesku, który szukał przyjaciela

— Bajka do czytania —

W małym, przytulnym domku na skraju lasu mieszkał piesek o imieniu Burasek. Miał mięciutkie, brązowe uszy i ogonek, który merdał jak szalony, gdy tylko ktoś na niego spojrzał. Mimo że był bardzo przyjacielski, czuł się trochę samotny. Każdego dnia wyglądał przez okno i marzył o prawdziwym przyjacielu.

Pewnego słonecznego poranka Burasek postanowił, że wyruszy w świat, aby kogoś poznać. Spakował do małego plecaczka swoją ulubioną kość i kilka ciasteczek, które upiekła dla niego pani Krysia. Przed wyjściem spojrzał w lustro i uśmiechnął się – był gotowy na przygodę.

Najpierw spotkał wiewiórkę o imieniu Rudzia. Skakała z gałęzi na gałąź, zbierając orzechy. Burasek zagaił: „Hej, Rudziu, chciałabyś się ze mną pobawić?” Wiewiórka spojrzała na niego z góry i powiedziała: „Przykro mi, ale jestem bardzo zajęta. Muszę nazbierać zapasy na zimę.” Burasek westchnął i ruszył dalej.

Potem natknął się na zajączka Szarusia, który trenował skoki na łące. „Witaj, Szarusi! Może pobawimy się w berka?” – zapytał piesek. Zajączek zmierzył go wzrokiem i odparł: „Jesteś za wolny, nie nadążysz za mną. Lepiej poszukaj kogoś innego.” Burasek spuścił smutno uszy, ale nie poddał się.

Przechodząc obok stawu, zobaczył kaczkę Kacperka pływającą w kółko. „Kacperku, popływasz ze mną?” – zapytał nieśmiało. Kaczka zaśmiała się: „Ale ty nie masz piór! W wodzie będzie ci zimno. Poza tym ja wolę pływać sam.” Burasek poczuł, że oczy zachodzą mu łzami. Czemu nikt nie chce się z nim bawić?

Zmęczony i smutny usiadł pod wielkim dębem. Wtedy usłyszał ciche szczekanie. Zza krzaków wybiegł mały, bury kundelek z białymi łatkami. Miał przekrzywione ucho i merdał ogonem radośnie. „Cześć! Masz ochotę pobawić się ze mną?” – zapytał. Burasek poderwał się z miejsca: „Naprawdę? Chcesz się bawić?”

Nowy znajomy miał na imię Łatek. Okazało się, że on też szukał przyjaciela. Razem biegali po łące, tarzali się w trawie i szukali skarbów w lesie. Burasek zapomniał o wszystkich przykrościach. Śmiał się głośno, a Łatek wesoło mu wtórował. Wreszcie znalazł kogoś, kto go akceptował takim, jakim jest.

Gdy słońce zaczęło zachodzić, Burasek zaprosił Łatka do swojego domku. Pani Krysia przywitała oba pieski z otwartymi ramionami i dała im miskę ciepłej kaszy. Wieczorem Burasek położył się na swoim posłaniu, a Łatek zwinął się obok niego. Oba pieski zasnęły, przytulone do siebie, pod migoczącymi gwiazdami.