Bajka o policji: Przygoda małego Antosia

— Bajka do czytania —

Mały Antoś stał dziś przy oknie swojego pokoju i patrzył na ulicę. Nagle zobaczył błyskające światła i usłyszał głośną syrenę. To przejeżdżał radiowóz policyjny. Antoś był ciekawy, co robią policjanci i czy to na pewno bezpieczna praca. Mama podeszła do niego i uśmiechnęła się.

– Mamo, a dlaczego policjanci jeżdżą z taką syreną? – zapytał Antoś. – Czy oni się spieszą na jakieś ważne spotkanie? Mama usiadła obok niego na dywanie.

– Syrena oznacza, że policjanci jadą pomóc komuś, kto bardzo tego potrzebuje – powiedziała mama. – Na przykład, gdy ktoś zgubił się w lesie lub gdy na drodze zdarzy się wypadek. Antoś słuchał uważnie, a w jego głowie pojawiło się mnóstwo pytań.

– A czy policjanci są odważni? – zapytał chłopiec. – Pewnie, że tak – odparła mama. – Codziennie pomagają ludziom i dbają o to, żeby było bezpiecznie. Czy wiesz, że policjant może też pomóc małemu dziecku, które zgubiło się w sklepie? Antoś pokiwał głową. Wyobraził sobie, jak policjant bierze za rękę małą dziewczynkę i szuka jej rodziców.

– A co by było, gdybym ja się zgubił? – zastanawiał się Antoś. – Wtedy zawsze możesz poprosić o pomoc policjanta – powiedziała mama. – Policjanci noszą mundury i mają odznaki, więc łatwo ich rozpoznać. Oni zawsze są gotowi pomóc. Antoś poczuł się bezpieczniej.

– Chciałbym kiedyś zostać policjantem – powiedział chłopiec. – To bardzo odpowiedzialna praca – odpowiedziała mama. – Trzeba być odważnym, ale też mądrym i miłym. Antoś uśmiechnął się na myśl, że pewnego dnia mógłby pomagać innym.

Nagle przed domem zatrzymał się radiowóz. Wyszedł z niego uśmiechnięty policjant. – Cześć, jestem pan Wojtek – powiedział. – Widzę, że interesujesz się naszą pracą. Antoś zarumienił się z radości. – Tak! – zawołał. Policjant pokazał mu, jak działa syrena i jak wygląda wnętrze radiowozu.

– Pamiętaj – powiedział pan Wojtek na pożegnanie – policjant jest zawsze po to, żeby ci pomóc. Możesz do nas przyjść, gdy czujesz się niepewnie. Antoś podziękował i pomachał radiowozowi. Od tego dnia wiedział, że policja to jego przyjaciele.

Wieczorem Antoś leżał w łóżku i myślał o dzisiejszej przygodzie. Był dumny, że poznał prawdziwego policjanta. Czuł się bezpiecznie, wiedząc, że w mieście są tacy odważni ludzie. Zamknął oczy i uśmiechnął się. Wiedział, że każdego dnia może liczyć na pomoc innych.