Pierwsze kroki małego Misiaka

— Bajka do czytania —

Mały Miś Polarny o imieniu Płatek mieszkał w krainie śniegu i lodu. Każdego dnia z zachwytem patrzył na swoją mamę, która z gracją stawiała łapy na miękkim śniegu. On sam bardzo chciał tak jak ona biegać i skakać, ale jego małe nóżki jeszcze nie umiały utrzymać go w pionie.

Pewnego ranka mama powiedziała: – Płatku, myślę, że nadszedł czas na pierwsze samodzielne kroki. Najpierw spróbuj stanąć na czterech łapkach. Płatek posłusznie ustawił się na śniegu, ale gdy tylko uniósł jedną łapkę, cały się zachwiał i przewrócił w puch.

– Nie martw się – uśmiechnęła się mama. – Każdy mały miś zaczyna od upadków. Ważne, żebyś wstawał i próbował dalej. Płatek westchnął, ale podniósł się i spróbował jeszcze raz. Tym razem udało mu się utrzymać równowagę przez trzy sekundy, zanim znów upadł.

Po kilku próbach Płatek był już zmęczony. Postanowił poszukać przyjaciół, którzy mogliby mu pomóc. Niedaleko spotkał Figlę, wesołą fokę, która uwielbiała ślizgać się po lodzie. – Ćwicz balans – powiedziała Figla i pokazała mu, jak trzymać się ogonkiem i powoli przesuwać łapy.

Następnie Płatek spotkał Piskuna, małego pingwina. Pingwin chodził, kiwając się na boki. – Spróbuj tak jak ja – zaświergolił. – Najpierw jedna nóżka, potem druga, a ręce trzymaj szeroko. Płatek spróbował i poczuł, że naprawdę łatwiej mu utrzymać równowagę, gdy macha łapkami.

Dzięki radom przyjaciół Płatek zaczął rozumieć, jak to działa. Robił małe, niepewne kroczki, a każde kolejne stawały się pewniejsze. Nagle, po kilkunastu próbach, udało mu się przejść aż dziesięć kroków bez przewrócenia! Mama, która obserwowała z daleka, klasnęła z radości.

Płatek był tak szczęśliwy, że podbiegł do mamy i przytulił ją mocno. – Udało się! – pisnął. – Zrobiłem swoje pierwsze kroki! Mama pogłaskała go po puszystym policzku i szepnęła: – Jesteś odważniejszy, niż myślisz. Każdy kiedyś zaczynał od małych kroczków.

Gdy zapadła noc, a na niebie zaświeciły gwiazdy, Płatek leżał w swojej przytulnej norze. Czuł się dumny i szczęśliwy, a w sercu miał ciepło. Mama położyła się obok niego, okryła go miękkim futerkiem i szepnęła: – Dobranoc, dzielny misiu. Jutro zrobisz jeszcze więcej. Płatek zamknął oczy i zasnął spokojnie, marząc o kolejnych krokach i śnieżnych przygodach.