Peppa uczy się czekać

— Bajka do czytania —

Pewnego słonecznego dnia Peppa i jej przyjaciółka Suzy przyszły do ogrodu, aby się huśtać. Ale huśtawka była już zajęta – bujał się na niej mały George, braciszek Peppy.

– Chcę się huśtać! – powiedziała Peppa i tupnęła nóżką. Suzy westchnęła: – Ja też. Ale George jeszcze nie skończył. Peppa zrobiła smutną minę.

Mama świnka podeszła do nich i powiedziała łagodnie: – Musicie poczekać na swoją kolej. Czekanie może być miłe, gdy robi się to razem. Dziewczynki spojrzały na siebie.

Peppa zmarszczyła nosek. – A co będziemy robić? Suzy zaproponowała: – Możemy policzyć, ile razy George się odbije. Raz, dwa, trzy... zaczęły głośno liczyć.

Liczyły razem i śmiały się głośno, bo George bujał się tak wysoko, że prawie dotykał gałęzi. Czekanie stało się zabawą, a czas mijał szybciej.

W końcu George zeskoczył z huśtawki i pobiegł do piaskownicy. Teraz Peppa i Suzy mogły huśtać się do woli. – To ja cię popchnę! – zawołała Peppa.

Huśtały się długo, a potem dołączył do nich George i bawili się wszyscy razem w berka. To był wspaniały dzień pełen śmiechu i radości.

Wieczorem Peppa umyła zęby, włożyła piżamę i położyła się do łóżka. Mama pocałowała ją na dobranoc. Peppa zamknęła oczy, a nad ogrodem zapaliły się pierwsze gwiazdy. Było cicho i spokojnie.