Pepe i zagubiona gąsienica

— Bajka do czytania —

Pewnego wieczoru, kiedy na niebie pojawiły się pierwsze gwiazdy, mały świetlik Pepe usiadł na swoim listkowym domku. Miał żółty błyszczący brzuszek i radośnie migał w mroku.

Nagle usłyszał cichutkie pociąganie noskiem. To była mała, zielona gąsienica, która płakała pod krzaczkiem. – Zgubiłam się – wyszeptała – i nie wiem, jak trafić do domu.

Pepe podszedł do niej i powiedział: – Nie martw się, zaświecę ci drogę. Wiesz gdzie mieszkasz? – Gąsienica pokręciła główką: – W ogródku przy wielkim słoneczniku.

Pepe zapalił swój brzuszek najmocniej jak umiał i ruszyli razem przez łąkę. Świetlik świecił jasno, a gąsienica pełzła tuż za nim, czując się odważniejsza.

Po drodze minęli śpiącego jeża i kicającego zajączka. Pepe pytał: – To tędy? A gąsienica kiwała głową. W końcu zobaczyli wielki słonecznik, który w świetle gwiazd wyglądał jak srebrny parasol.

Gąsienica uśmiechnęła się: – To mój dom! Dziękuję, Pepe! – A z listka wyjrzała jej mama gąsienica i pomachała. Pepe poczuł w brzuszku ciepło nie od światełka, ale od radości.

Wrócił do swojego listka, a księżyc świecił łagodnie. Pepe przeciągnął się, zamrugał ostatni raz i ułożył do snu. Gwiazdy cicho migotały nad nim jak przyjazne oczka.

– Dobranoc, Pepe – szepnął wiatr, i mały świetlik zasnął z uśmiechem, wiedząc, że pomaganie innym daje najpiękniejsze światło.