Pusia Panda i bambusowy skarb

— Bajka do czytania —

W bambusowym lesie, gdzie słońce przebijało się przez liście, mieszkała mała panda o imieniu Pusia. Pusia uwielbiała jeść bambus, a najbardziej lubiła te najsłodsze, młode pędy.

Pewnego dnia Pusia znalazła ogromny, soczysty pęd bambusa. Był tak duży, że ledwo mogła go unieść w swoich łapkach. Pomyślała: „Mniam, to będzie mój najlepszy obiad!”

Ale gdy już miała ugryźć, usłyszała cichutki głos. To była małpka Mela, która siedziała na gałęzi i patrzyła na bambus smutnymi oczkami. „Jestem taka głodna” – szepnęła.

Pusia spojrzała na swój skarb, a potem na Melę. Zastanawiała się: „Czy mam się podzielić?”. W końcu uśmiechnęła się i odłamała kawałek bambusa. „Proszę, spróbuj” – powiedziała.

Mela ucieszyła się bardzo. Zjadła swój kawałek i aż podskoczyła z radości. Zaraz potem przybiegły inne zwierzęta: wiewiórka, ptaszek i mały jeż. Każde z nich patrzyło na bambus z nadzieją.

Pusia nie wahała się ani chwili. Odłamała kolejne kawałki i podzieliła się ze wszystkimi. Wszyscy jedli razem, śmiejąc się i dziękując Pusi. Bambus smakował jeszcze lepiej niż wcześniej.

Kiedy słońce zaczęło chować się za drzewami, zwierzęta podziękowały Pusi i poszły do swoich domów. Pusia została sama, ale wcale nie była smutna. Czuła ciepło w sercu.

Kiedy zapadł zmrok, Pusia położyła się w swoim przytulnym gniazdku. Przez liście widziała migoczące gwiazdy. Była zmęczona, ale szczęśliwa. Zamknęła oczy i pomyślała: „Jutro znów spotkam przyjaciół”. I zasnęła spokojnie, otulona ciepłem nocy.