Truska i wielka sałatka

— Bajka do czytania —

W małym, słonecznym sadzie, gdzie jabłka były czerwone jak policzki, a gruszki żółte jak słońce, mieszkała sobie malutka truskawka o imieniu Truska. Truska była taka malutka, że czasem czuła się zgubiona wśród wielkich owoców.

Każdego ranka jabłko Antek toczył się dumnie po trawie i mówił: 'Jaki jestem duży i soczysty!'. Gruszka Grysia kiwała się na gałęzi i dodawała: 'A ja jestem słodka i pachnąca!'. Truska spoglądała na swoje maleńkie ciałko i wzdychała.

Pewnego dnia do sadu przyleciał mały ptaszek. Był zmęczony i głodny. 'Mam ochotę na pyszną sałatkę owocową!' powiedział. Jabłko Antek i gruszka Grysia od razu chciały pomóc, ale były za duże, żeby ptaszek mógł je zjeść w całości.

Wtedy Truska podeszła nieśmiało. 'Ja jestem mała, ale mogę dać ci moje słodkie kawałki' – powiedziała. Ptaszek ucieszył się i zjadł kilka maleńkich kawałków truskawki. 'Mniam! Jakie to słodkie!' – zaćwierkał.

Jabłko Antek i gruszka Grysia spojrzeli na siebie. 'My też możemy pokroić się na małe kawałki' – powiedzieli. Pokroili się na plasterki i zrobili wielką, kolorową sałatkę. Truska dodała jeszcze swoje czerwone drobinki.

Ptaszek zjadł całą sałatkę i był bardzo szczęśliwy. 'To była najlepsza sałatka, bo każdy dał coś od siebie – nawet ta malutka truskawka!' – powiedział. Truska poczuła, jak jej serduszko rośnie z dumy.

Wieczorem, gdy słońce schowało się za drzewami, Truska położyła się na liściu. Patrzyła na pierwsze gwiazdy i myślała: 'Nawet będąc małym, mogę sprawić, że inni będą uśmiechnięci'. I wtuliła się w liść, czując ciepło przyjaźni.

W sadzie zrobiło się cicho. Jabłka i gruszki spały, a maleńka truskawka zasnęła najsłodziej ze wszystkich. Nad jej główką świeciła gwiazdka – mała i jasna, jak ona sama. Dobranoc, Trusko. Dobranoc, owocki.