Tajemniczy ogród Iskierki

— Bajka do czytania —

W małym, kolorowym ogrodzie, gdzie rosły słoneczniki sięgające nieba, mieszkała mała wróżka o imieniu Iskierka. Jej domek był ukryty pod wielkim liściem paproci, a każdego ranka budziła się z promykiem słońca na nosku.

Iskierka uwielbiała podlewać kwiaty i rozmawiać z pszczołami. Ale pewnego dnia zauważyła, że jeden z krzaczków truskawek smutno opuścił listki. – Co ci jest? – zapytała cicho. Krzaczek westchnął: – Brakuje mi wody, a słońce jest dziś bardzo gorące.

Iskierka pobiegła do strumyka, ale ten był prawie suchy. – Woda nie dociera do mnie, bo ktoś zatkał ścieżkę kamieniami – powiedział strumyk. Wróżka postanowiła działać. Zwołała swoich przyjaciół: mrówkę Pracusię, biedronkę Kropkę i pajączka Nitkę.

Razem zaczęli usuwać kamienie. Mrówka podnosiła małe, biedronka odpychała średnie, a pajączek oplatał duże kamienie swoją nicią, by łatwiej je przesunąć. Iskierka używała swojej różdżki, by rozświetlić im drogę. Po godzinie ciężkiej pracy strumyk znów zaczął płynąć.

Woda dotarła do krzaczka truskawek, który natychmiast się uśmiechnął i wypuścił nowe, zielone listki. – Dziękuję! – szepnął. Iskierka spojrzała na swoich przyjaciół i zrozumiała, że każdy, nawet najmniejszy, może pomóc.

Wieczorem ogród wypełnił się zapachem kwiatów i śpiewem świerszczy. Iskierka usiadła na swoim ulubionym kamieniu i patrzyła, jak gwiazdy zapalają się na niebie. – Jaki piękny jest ten ogród – pomyślała. – Wszystko w nim gra razem, jak orkiestra.

Kiedy księżyc wzniósł się wysoko, Iskierka wróciła do swojego domku pod paprocią. Owinęła się w płatek róży i zamknęła oczy. W ogrodzie zapanowała cisza, przerywana tylko cichym szumem listków na wietrze.

Dobranoc, mała Iskierko. Dobranoc, ogrodzie. Niech wasze sny będą kolorowe jak kwiaty i spokojne jak letnia noc.