Rudy i tajemnica cienia

— Bajka do czytania —

Mały nosorożec Rudy mieszkał wśród zielonych wzgórz Afryki. Miał szorstką skórę, małe oczka i wielkie serce. Ale każdego wieczoru, gdy słońce zachodziło, Rudy drżał ze strachu.

Wszystko zaczęło się od cienia. Gdy słońce chowało się za horyzont, na ziemi pojawiał się ogromny, ciemny kształt – podążał za Rudym gdziekolwiek szedł. Rudy myślał, że to potwór, który chce go złapać. Zamykał oczy i biegł do mamy, ale cień biegł za nim.

Pewnego dnia Rudy spotkał małpkę Kimi. Kimi skakała z gałęzi na gałąź i śmiała się wesoło. – Dlaczego jesteś taki smutny? – zapytała. – Boję się tego czarnego potwora – odpowiedział Rudy, wskazując na swój cień. Kimi spojrzała i wybuchnęła śmiechem. – To nie potwór, to twój cień!

Rudy nie rozumiał. Kimi zaprowadziła go do żyrafy Gery, która miała najdłuższą szyję w okolicy. Gera pochyliła się i powiedziała łagodnie: – Cień to tylko brak światła. Każdy ma swój cień. Popatrz, mój jest wysoki i chudy, twój jest krótki i szeroki. To część ciebie.

Rudy spojrzał na ziemię. Rzeczywiście, cień Gery był długi i kołysał się na wietrze. A jego cień był mały i okrągły, zupełnie jak on. – A dlaczego on za mną chodzi? – zapytał nieśmiało. – Bo ty chodzisz, a cień zawsze idzie tam, gdzie ty – wyjaśniła Gera. – To twój wierny przyjaciel.

Od tego dnia Rudy przestał się bać. Zaczął bawić się cieniem – machał nogą, a cień machał razem z nim. Skakał, a cień skakał. Nawet gdy wyglądał groźnie, Rudy wiedział, że to tylko on sam. A wieczorem, gdy słońce zachodziło, cień robił się coraz większy, ale Rudy już się nie bał.

Kiedy zapadła noc, na niebie pojawiły się gwiazdy. Rudy położył się na miękkiej trawie, a obok niego leżał jego cień – już prawie niewidoczny w ciemności. – Dobranoc, cieniu – szepnął Rudy. – Jutro znów się pobawimy.

Mama nosorożca podeszła i otuliła go ogonem. – Widzę, że zaprzyjaźniłeś się ze swoim cieniem – powiedziała z uśmiechem. Rudy zamknął oczy. Czuł spokój. Gwiazdy migotały nad nim, a on wiedział, że nawet w najciemniejszą noc nie jest sam. I zasnął, śniąc o cieniach tańczących w blasku księżyca.