Bajka o ninjago po polsku dla 6-latka

— Bajka do czytania —

Daleko, daleko, w krainie bambusowych lasów, mieszkały trzy małe ninja: Riko, Miko i Tiko. Każde z nich miało wyjątkowy dar – Riko potrafił skakać wyżej niż ptaki, Miko stąpał tak cicho, że nawet liść się nie poruszył, a Tiko miał siłę, by podnieść wielki głaz. Ale pewnego dnia usłyszeli o Złotym Liściu, który leczył smutki, i postanowili go zdobyć.

Wyruszyli o świcie, gdy słońce malowało niebo na różowo. Przed nimi rozciągał się Gęsty Las, pełen tajemniczych ścieżek. „Bądźmy ostrożni” – szepnął Miko, który słyszał nawet bicie serca mrówki.

Pierwszą przeszkodą była rwąca rzeka. Riko bez namysłu skoczył na drugi brzeg, ale gdy obejrzał się za siebie, zobaczył, że Miko i Tiko stoją bezradnie. „Musicie znaleźć inny sposób!” – zawołał. Wtedy Tiko podniósł wielki kamień i rzucił go do wody, tworząc most. Razem przeszli suchą stopą.

Potem napotkali pajęczynę wielką jak dom. Miko podszedł cicho i delikatnie rozplątał nitki, tak że żaden pająk się nie obudził. „To wymaga cierpliwości” – powiedział. Riko chciał przeciąć pajęczynę szybkim cięciem, ale Miko go powstrzymał: „Nie, to zrani pająki”.

W końcu dotarli do wysokiej skały, za którą miał rosnąć Złoty Liść. Żadne z nich nie mogło jej przeskoczyć ani podnieść. „Spróbujmy razem” – zaproponował Tiko. Riko skoczył na ramiona Miko, a Miko wspiął się na Tiko. Wspinając się jeden na drugiego, utworzyli drabinę i sięgnęli po liść.

Po powrocie do wioski dzieci wybiegły im na spotkanie. „Czy udało się?” – pytały. Małe ninja pokazały Złoty Liść, a wokół rozlał się zapach wanilii i śmiechu. Smutki rozpłynęły się jak chmurki na niebie.

Tego wieczoru, leżąc w swoich łóżkach z bambusa, Riko, Miko i Tiko patrzyli przez okno na gwiazdy. „Czuję się silniejszy niż kiedykolwiek” – szepnął Riko. „Ale nie dzięki skokom” – dodał Miko. „Dzięki wam” – dokończył Tiko. I tak, z uśmiechem na twarzy, zasnęli spokojnie, wiedząc, że największą przygodą jest dzielenie jej z przyjaciółmi.