Mały ninja Kaito i sekret cierpliwości

— Bajka do czytania —

W cichym miasteczku Sakura, otoczonym wiśniami i bambusem, mieszkał mały ninja o imieniu Kaito. Miał żółtą opaskę na głowie i zawsze chciał być najszybszym wojownikiem w całej szkole. Ale niestety, podczas każdych ćwiczeń coś mu nie wychodziło.

Pewnego ranka mistrz Taro powiedział: – Dziś nauczymy się puszczać latawce z papieru, które nigdy nie spadną. Kaito bardzo się ucieszył – uwielbiał biegać i skakać. Kiedy dostał swojego latawca, od razu pobiegł na łąkę. Szarpał, ciągnął, skakał, ale latawiec tylko się kręcił i spadał.

– To niemożliwe! – krzyknął Kaito i tupnął nogą. Obok stała jego przyjaciółka Tsubame, która spokojnie trzymała swój latawiec. – Spójrz – powiedziała cicho – pozwól mu tańczyć z wiatrem, nie walcz z nim. Kaito spróbował, ale znów szarpnął i latawiec upadł.

Wieczorem mistrz Taro usiadł z Kaito pod starą wiśnią. – Widzę, że chcesz być szybki i silny – powiedział mistrz. – Ale prawdziwy ninja nie pędzi jak wicher. Uczy się cierpliwości. Spójrz na te płatki wiśni – spadają powoli, a jednak zawsze znajdują właściwe miejsce.

Następnego dnia Kaito i Tsubame szli przez las. Nagle usłyszeli ciche miauczenie – mały kotek utknął na gałęzi wysokiego drzewa. Tsubame próbowała skoczyć, ale gałąź była za wysoko. – Potrzebujemy liny – powiedziała. Kaito przypomniał sobie słowa mistrza. Zamiast biec na oślep, rozejrzał się uważnie.

Znalazł długi, gruby patyk i delikatnie podłożył go pod łapy kotka, a Tsubame przytrzymała drugi koniec. Powoli, spokojnie, pomogli kotkowi zejść. Kotek mruczał i ocierał się o nogi Kaito. – To było cudowne – szepnęła Tsubame. Kaito poczuł dumę, ale nie taką jak zwykle – ciepłą i spokojną.

Tego wieczoru mistrz Taro ogłosił: – Dzisiaj każdy z was pokazał prawdziwą siłę. Kaito nauczył się, że nie trzeba być najszybszym, by być bohaterem. Wystarczy spojrzeć, pomyśleć i pomóc innym. Kaito uśmiechnął się – po raz pierwszy nie martwił się, że nie jest najszybszy.

Kiedy słońce zaszło, Kaito położył się w swoim pokoju. Przez okno widział gwiazdy i czuł delikatny wiatr. Zamknął oczy i pomyślał o latawcu, który wreszcie poleci wysoko, kiedy będzie na to gotów. – Dobranoc, mały ninja – szepnął wiatr. I Kaito zasnął spokojnie, z uśmiechem na twarzy.