Mikuś i tajemnica jesiennych liści

— Bajka do czytania —

Mikuś był małą myszką o wielkich uszach i jeszcze większej ciekawości. Każdego dnia biegał po łące i zadawał pytania. Pewnego jesiennego poranka zauważył, że liście na starym dębie zmieniają kolor z zielonego na złoty i czerwony.

– Dlaczego tak się dzieje? – zapytał wesołego drozda, który siedział na gałęzi.

– To magia jesieni! – zaćwierkał drozd i odleciał, machając skrzydłami.

Mikuś nie był jednak usatysfakcjonowany. Pobiegł do wiewiórki Rudzielca, która zbierała orzechy. – Rudzielcu, powiedz, dlaczego liście się przebarwiają? – spytał. – Bo robi się zimno! – burknęła wiewiórka, uciekając do dziupli.

Mikuś usiadł na korzeniu i westchnął. Wtedy usłyszał cichy głos: – Może ja ci pomogę. To była stara mądra sowa, która mieszkała w dziupli na samej górze dębu. – Chodź, pokażę ci pewną tajemnicę – powiedziała.

Sowa zaprowadziła Mikusia pod kamień, gdzie leżał pożółkły liść. – Widzisz? – powiedziała. – Latem w liściach jest zielone barwnik, który pomaga drzewu czerpać energię ze słońca. Kiedy dni stają się krótsze, barwnik znika, a na wierzch wychodzą inne kolory, które były ukryte. To nie magia ani zimno – to nauka!

Mikuś patrzył z zachwytem. – Teraz rozumiem! – pisnął radośnie. Pobiegł do domu i opowiedział o wszystkim mamie. – Nauczyłeś się czegoś nowego – uśmiechnęła się mama mysz. – To najpiękniejszy skarb.

Wieczorem Mikuś leżał w swoim łóżeczku z liścia. Przez okno widział rozgwieżdżone niebo. Zamknął oczy i pomyślał: „Jutro dowiem się czegoś jeszcze”. Wkrótce zapadł w spokojny sen, a jego oddech stał się cichy jak szelest opadających liści.