Myszki i wielka dynia

— Bajka do czytania —

W małej norki pod starym dębem mieszkały dwie myszki: Marek i Milka. Każdego ranka wybiegały na łąkę, szukając smakołyków na zimę.

Pewnego dnia Marek znalazł ogromną dynię. Była tak wielka, że ledwo ją poruszył. „Musimy to wziąć do norki!” – pisnął radośnie. Jednak sam nie dał rady nawet jej przeturlać.

Milka przybiegła zobaczyć. „Ojej, jaka wielka! Ale jak ją zabierzemy?” – zapytała z troską. Łapki miała małe, a dynia była ciężka.

Próbowali razem – z przodu i z tyłu. Nic. Wtedy do głosu doszła mądrość Milki: „A gdybyśmy położyły ją na liściach i ciągnęli?”. Marek skinął główką.

Nazbierali suchych liści, ułożyli pod dynią i zaczęli ciągnąć. Szło ciężko, ale gdy obie myszy pociągnęły równo, dynia drgnęła i potoczyła się do przodu.

Po drodze spotkały wiewiórkę, która śmiała się z ich wysiłków. „Małe myszki, wielka dynia – to nie pójdzie!” – zawołała. Ale one nie przestały. Pchały, ciągnęły, czasem odpoczywały.

Gdy słońce chyliło się ku zachodowi, dynia w końcu wtoczyła się do norki. Była tak wielka, że zajęła prawie cały pokoik! Myszy były dumne, a w środku dyni znalazły pyszne pestki.

Tej nocy Marek i Milka usnęli przytuleni do dyni, a nad ich norką świeciły gwiazdy. „Dziękuję, że byłaś ze mną” – szepnął Marek. I tak, zmęczeni, lecz szczęśliwi, zapadli w głęboki sen.

Następnego dnia przyrządzili z pestek pyszną kolację i zaprosili wiewiórkę, która przeprosiła za swoje słowa. Od tej pory wszystkie zwierzęta na łące wiedziały: razem można więcej.