Myszki i migocząca gwiazdka

— Bajka do czytania —

W małej, przytulnej norce pod starym dębem mieszkały dwie myszki siostry – Mila i Tuli. Każdego wieczoru siadały na progu i patrzyły w niebo pełne gwiazd.

Pewnej nocy zobaczyły, że jedna mała gwiazdka spadła prosto na polanę obok dębu. Była taka malutka i świeciła bardzo słabo, jakby zaraz miała zgasnąć.

– Och, biedna gwiazdka! – powiedziała Mila. – Musimy jej pomóc! Tuli skinęła główką i obie myszki pobiegły w jej stronę.

Gwiazdka drżała i cichutko szeptała: – Zgubiłam drogę do nieba… Jestem taka mała i słaba. – Nie martw się – powiedziała Tuli. – Pomożemy ci znaleźć drogę.

Mila i Tuli delikatnie otuliły gwiazdkę w liść klonu, żeby było jej ciepło. Potem niosły ją na skraj polany, skąd najlepiej było widać niebo. – Spójrz, tam są twoje siostry! – zawołała Mila, wskazując błyszczące gwiazdy.

Gwiazdka odetchnęła z ulgą. – Dziękuję, myszki! Jesteście dobre i odważne! I wtedy, z pomocą ciepłego wiatru, uniosła się powoli w górę, a jej blask stawał się coraz mocniejszy.

Wieczorem, gdy słońce zaszło, gwiazdka świeciła jaśniej niż wszystkie. Myszki patrzyły na nią zadowolone. – Zrobiłyśmy dobry uczynek – szepnęła Mila, tuląc się do siostry.

W norce było cicho i ciepło. Myszki zamknęły oczka, a nad dębem migotała mała, wdzięczna gwiazdka – srebrzysta i spokojna. Dobranoc, myszki. Dobranoc, gwiazdko.