Myszka Miki i Gwiazda Odwagi

— Bajka do czytania —

W małym, przytulnym domku pod wielkim dębem mieszkała sobie myszka Miki. Miała mięciutkie, szare futerko i wielkie, błyszczące oczy, które zawsze patrzyły z ciekawością na świat. Miki uwielbiała zbierać kolorowe listki i chować je w swojej kryjówce, ale najbardziej lubiła słuchać opowieści swojej babci.

Pewnego wieczoru, gdy słońce powoli chowało się za horyzontem, a na niebie pojawiały się pierwsze gwiazdy, Miki usiadła na swoim małym kocyku i spojrzała w górę. – Babciu, czy każda gwiazda ma swoją historię? – zapytała, a babcia uśmiechnęła się tajemniczo.

– Każda gwiazda, moje dziecko, opowiada o kimś, kto zrobił coś dobrego – odpowiedziała babcia i wskazała łapką na jedną, szczególnie jasną gwiazdę. – Ta nazywa się Gwiazda Odwagi. Kiedyś, dawno temu, mała myszka o imieniu Tofik bardzo bała się ciemności. Ale pewnej nocy, gdy zobaczył, że jego przyjaciel, mały jeżyk, zgubił drogę do domu, pokonał swój strach i pomógł mu. Od tamtej pory gwiazda świeci dla wszystkich, którzy są odważni w sercu.

Miki słuchała z zapartym tchem. – Czy ja też mogę mieć taką gwiazdę? – szepnęła. Babcia pogłaskała ją po główce. – Każdy może, Miki. Wystarczy, że zrobisz coś dobrego dla kogoś innego, nawet jeśli będziesz się bać.

Tej nocy Miki nie mogła zasnąć. Myślała o Gwiazdzie Odwagi i o tym, jak bardzo chciałaby, żeby jej własna gwiazdka zaświeciła. Nagle usłyszała cichutki płacz. To była mała wiewióreczka, która zgubiła swoją przytulankę – szyszkę. – Nie płacz – powiedziała Miki, choć jej serduszko biło szybciej. – Pomogę ci jej szukać.

Razem, w blasku księżyca, przeszukały wszystkie zakamarki. Szukały pod liśćmi, za kamieniami, a nawet w starym, pustym gnieździe. W końcu, gdy Miki była już bardzo zmęczona, a wiewióreczka zaczynała tracić nadzieję, Miki znalazła szyszkę pod małym krzaczkiem. – Oto ona! – zawołała radośnie.

Wiewióreczka uściskała Miki mocno. – Dziękuję! Jesteś taka odważna! – Miki uśmiechnęła się i spojrzała w niebo. I wtedy zobaczyła – tuż obok Księżyca – małą, nową gwiazdkę, która świeciła jaśniej niż wszystkie inne. – To moja Gwiazda Odwagi – szepnęła Miki i poczuła, jak jej serduszko wypełnia ciepło.

Tamtej nocy Miki zasnęła spokojnie, a jej mała gwiazdka świeciła nad dębem, przypominając wszystkim, że prawdziwa odwaga to pomaganie innym, nawet gdy się boimy.

– Dobranoc, Miki – szepnęła babcia, gdy gwiazdy tańczyły na niebie. – Śpij słodko, odważna myszko.