Bajka o mrówkach i wielkim liściu

— Bajka do czytania —

W małym mrowisku pod starym dębem mieszkały trzy mrówki: Mruczek, Cierplinka i Bystrzyk. Każda z nich była inna, ale wszystkie uwielbiały zbierać zapasy na zimę.

Pewnego słonecznego poranka Mruczek znalazł ogromny, zielony liść, który spadł z dębu. „Popatrzcie! Ja go sam zaniosę do mrowiska!” – zawołał dumnie. Liść był jednak tak wielki, że Mruczek ledwo go uniósł, a po chwili przewrócił się pod jego ciężarem.

Cierplinka podeszła spokojnie i powiedziała: „Może spróbujmy razem? Ja wezmę jeden brzeg, ty drugi, a Bystrzyk podniesie środek.” Bystrzyk, który zawsze miał głowę pełną pomysłów, kiwnął głową. Razem ujęły liść i – o dziwo! – uniosły go lekko jak piórko.

Droga do mrowiska była długa i kręta. Mrówki szły powoli, ale nikt się nie spieszył. Mruczek już nie narzekał, bo zrozumiał, że z pomocą przyjaciół nawet najcięższe zadanie staje się łatwiejsze. Cierplinka uśmiechała się cicho, a Bystrzyk nucił mrówczą piosenkę.

Kiedy dotarły do mrowiska, mrówcza królowa pokiwała głową z uznaniem. „Doskonale się spisałyście, moje drogie. Pamiętajcie, że siła nie leży w tym, kto jest najsilniejszy, ale w tym, kto umie prosić o pomoc i pomagać innym.”

Wieczorem, gdy gwiazdy zaczęły mrugać nad dębem, mrówki usiadły na listku i patrzyły w niebo. Mruczek szepnął: „Dziękuję wam. Bez was nie dałbym rady.” Cierplinka przytuliła go, a Bystrzyk dodał: „Jesteśmy przyjaciółmi – to nasza tajemnica.”

W mrowisku zapanowała cisza. Mrówki wtuliły się w ciepły mech, a księżyc otulił je srebrnym światłem. Zasypiając, każda myślała o tym, jak dobrze mieć kogoś obok.

Dobranoc, małe mrówki. Śpijcie spokojnie, bo jutro znów będziecie razem – a to najpiękniejszy sen ze wszystkich.