Bajka o mrówkach, które znalazły skarb

— Bajka do czytania —

W małym mrowisku pod starym dębem mieszkała gromada pracowitych mrówek. Każdego dnia biegały po lesie, zbierały igliwie, okruszki i listki, a wieczorem siadały na pagórku i patrzyły, jak zachodzi słońce. Najbardziej ruchliwą z nich była mała mrówka o imieniu Maja, która uwielbiała odkrywać nowe ścieżki i szukać czegoś wyjątkowego.

Pewnego ranka Maja znalazła pod korzeniem błyszczący, złoty guzik. „To musi być skarb!” – zawołała radośnie. Pobiegła do mrowiska, żeby pochwalić się znaleziskiem. Inne mrówki zbiegły się zaciekawione, ale starsza mrówka Borys pokręcił głową: „Guzik to tylko guzik, ale jeśli chcesz, możesz go włożyć do naszej spiżarni.”

Maja nie była zadowolona. Chciała, żeby wszyscy uznali, że to coś naprawdę cennego. Postanowiła więc wyruszyć w dalszą podróż i znaleźć jeszcze większy skarb. Szła i szła, aż dotarła do polany, gdzie leżała połamana zabawka – czerwony samochodzik bez jednego koła.

„To dopiero skarb!” – pomyślała Maja i spróbowała go podnieść, ale był za ciężki. Wtedy zobaczyła, że po drugiej stronie polany idzie mrówka z innego mrowiska, imieniem Tomek. „Pomóż mi, proszę” – poprosiła Maja. Razem z trudem przesunęły samochodzik kawałek dalej, ale wciąż był za duży.

Przybiegły inne mrówki z obu mrowisk, a wśród nich Borys i stary mądry mrówka z sąsiedztwa. „Nie musisz szukać wielkich skarbów” – powiedział Borys. „Prawdziwy skarb jest wtedy, gdy wszyscy razem coś robimy.” Mrówki połączyły siły, ustawiły się w długim rządku i razem przetoczyły samochodzik aż na skraj lasu.

Okazało się, że samochodzik był tylko pustą, zardzewiałą blachą, ale dla mrówek stał się wspaniałym domkiem, w którym mogły się schować przed deszczem. Maja zrozumiała, że najważniejsze nie jest to, co się znajdzie, ale to, że można dzielić radość z przyjaciółmi.

Wieczorem wszystkie mrówki wróciły do swoich mrowisk. Maja położyła złoty guzik na swoim posłaniu z igieł i uśmiechnęła się. Wiedziała, że ma już największy skarb – przyjaciół, którzy zawsze jej pomogą.

Nad lasem zapadła cisza, a na niebie pojawiły się pierwsze gwiazdy. Mrówki zasnęły spokojnie, a Maja śniła o tym, jak razem z Tomkiem i Borysem budują nowy domek z liści. Dobranoc, mała mrówko, dobranoc, śpij słodko.