Motylek Lotek i cierpliwe skrzydła

— Bajka do czytania —

W małym ogrodzie pełnym kwiatów mieszkał sobie maleńki motylek o imieniu Lotek. Miał on zielone skrzydła z malutkimi, żółtymi kropkami, ale bardzo mu się nie podobały. "Chcę mieć skrzydła jak Maja – całe czerwone i pomarańczowe!" – myślał smutno.

Pewnego dnia Lotek spotkał starszą motylkę, którą wszyscy nazywali Babcia Iskierka. Jej skrzydła mieniły się wszystkimi kolorami tęczy. „Babciu, jak ty to zrobiłaś? Ja też chcę być taki kolorowy!” – zapytał Lotek.

Babcia Iskierka uśmiechnęła się ciepło. „Moje skrzydła nie zawsze tak wyglądały. Kiedy byłam mała, miałam tylko dwa kolory – niebieski i biały. Ale z każdym dniem, gdy pomagałam kwiatom, gdy bawiłam się ze słońcem i tańczyłam z wiatrem, pojawiały się nowe barwy.”

Lotek zdziwił się: „To znaczy, że kolory same przychodzą?” „Tak, moje dziecko – odpowiedziała Babcia. – Musisz tylko być cierpliwy i robić to, co kochasz. Nie martw się o wygląd skrzydeł, ciesz się lotem.”

Od tego dnia Lotek przestał narzekać. Każdego ranka odwiedzał stokrotki, podlewał je rosą i brzęczał im wesołe piosenki. Wieczorem siadał na listku i patrzył, jak słońce powoli chowa się za chmurami.

Pewnego dnia, gdy Lotek przysiadł na kwiatku, zobaczył coś niezwykłego. Jego zielone skrzydła miały teraz złote obwódki! „Ojej! Pojawił się nowy kolor!” – zawołał radośnie. Babcia Iskierka pokiwała głową: „Widzisz? Cierpliwość się opłaca.”

Lotek zrozumiał, że każdy motyl ma swoje tempo i swoje piękno. Nie musi być taki jak inni – ważne, żeby być sobą i dawać radość innym. A kolory? One przychodzą same, gdy serce jest dobre.

Wieczorem, gdy na niebie zapaliły się pierwsze gwiazdy, Lotek położył się spać na swoim ulubionym listku. Bzycząc cicho kołysankę, zamknął oczy. Wokół unosił się zapach lawendy, a gwiazdy świeciły tak jasno, jakby chciały mu powiedzieć: „Dobranoc, mały motylku.”