Bajka o misiu koali dla 4-latka

— Bajka do czytania —

W małym, zielonym lesie, gdzie rosły wysokie drzewa eukaliptusowe, mieszkał mały miś koala o imieniu Koko. Koko był bardzo mały, miał mięciutkie, szare futerko i wielkie, okrągłe oczy, które zawsze patrzyły na świat z ciekawością.

Każdego ranka Koko budził się, gdy słońce wchodziło między gałęzie, i ziewał szeroko, przeciągając swoje małe łapki. Potem siadał na swojej ulubionej gałęzi i patrzył, jak liście eukaliptusa delikatnie kołyszą się na wietrze. Bardzo lubił ich zapach, ale najbardziej czekał na moment, gdy będą gotowe do jedzenia.

Pewnego dnia mama koala powiedziała: „Koko, dzisiaj liście potrzebują jeszcze trochę czasu, żeby stać się słodkie i soczyste. Musisz poczekać.” Koko westchnął. Czekanie było dla niego trudne. Chciał już teraz, natychmiast!

Postanowił więc poszukać przyjaciół, którzy pomogą mu przetrwać czas oczekiwania. Spotkał małego ptaszka o imieniu Titi, który uczył go śpiewać wesołe piosenki. Potem przybiegła mała myszka, która pokazała mu, jak zbierać kolorowe kamyki. Każda zabawa sprawiała, że Koko zapominał o czekaniu.

Kiedy słońce zaczęło powoli chować się za chmury, Koko wrócił do swojego drzewa. Mama uśmiechnęła się i powiedziała: „Spójrz, liście są już gotowe.” Koko zjadł kilka, a one były najsłodsze, jakie kiedykolwiek jadł. „Dziękuję, mamo, że nauczyłaś mnie czekać” – szepnął.

Tej nocy Koko położył się na swojej gałęzi, a wokół niego tańczyły świetliki, mrugając jak małe gwiazdki. Mama pogłaskała go po głowie i zaśpiewała cichą kołysankę. Koko zamknął oczy, czując spokój i ciepło.

W lesie zapanowała cisza. Nawet wiatr ucichł, jakby cały świat szykował się do snu. Koko wtulił się w miękkie futerko mamy i pomyślał, że czekanie wcale nie jest takie złe, jeśli ma się przyjaciół i kogoś bliskiego.

I tak mały miś koala zasnął, a nad nim rozbłysły pierwsze wieczorne gwiazdy. Był to spokojny, dobry sen, pełen zielonych liści i cichych piosenek. Dobranoc, Koko. Dobranoc, maleńki.