Miś Tupot i Zosia

— Bajka do czytania —

W małym, zielonym lesie mieszkał mały miś o imieniu Tupot. Miał miękkie, brązowe futerko i zawsze nosił ze sobą mały woreczek na jagody. Pewnego słonecznego poranka, gdy szedł polaną, usłyszał czyjś płacz.

To była dziewczynka o imieniu Zosia. Siedziała pod wielkim dębem i ocierała łzy. "Zgubiłam się" – szepnęła. "Nie mogę znaleźć drogi do domu."

Miś Tupot nie lubił widzieć smutnych oczu. "Nie martw się" – powiedział łagodnie. "Pomogę ci. Znam każdą ścieżkę w tym lesie." I tak ruszyli razem.

Po drodze Tupot zbierał jagody, a Zosia opowiadała o swoim domku z czerwonym dachem. Miś słuchał uważnie, bo lubił historie o ludziach.

Nagle usłyszeli dziwne dźwięki – to wiewiórka prosiła o pomoc. Jej orzechy potoczyły się do strumienia. Zosia i Tupot pomogli je wyłowić. Wiewiórka była bardzo wdzięczna.

W końcu dotarli na skraj lasu. Zosia zobaczyła znajomy dach. "To mój dom!" – zawołała radośnie. Uściskała misia. "Dziękuję, Tupocie. Jesteś najlepszym przyjacielem, jakiego można spotkać."

Gdy zapadł zmrok, Zosia leżała już w łóżku. Przez okno widziała gwiazdy i pomyślała o misiu. W lesie, w swojej norze, Tupot również patrzył na niebo. Zmrużył oczy i zasnął, czując ciepło w sercu. Dobranoc, misiu. Dobranoc, Zosiu.