Bajka o misiu i dziewczynce

— Bajka do czytania —

W małym miasteczku, tuż obok wielkiego lasu, mieszkała dziewczynka o imieniu Zosia. Miała sześć lat i była bardzo ciekawska. Uwielbiała spędzać czas na łonie natury. Pewnego słonecznego popołudnia wybrała się na spacer do lasu, by zbierać jagody. Nagle usłyszała cichutkie popiskiwanie dochodzące spod krzaka malin. Zaciekawiona podeszła bliżej, by sprawdzić, co to za dźwięk.

Zosia ostrożnie odsunęła gałęzie i zobaczyła małego, puszystego misia. Miał brązowe futerko i wielkie, smutne oczy. Wyglądał na przestraszonego i samotnego. Dziewczynka usiadła obok niego i zapytała: 'Gdzie jest twoja mama?' Miś tylko westchnął i potarł łapką nosek.

Zosia wiedziała, że mały miś na pewno się zgubił. Postanowiła mu pomóc. Wyjęła z koszyka kanapkę z miodem, którą miała na drugie śniadanie. Miś z chęcią zjadł kawałek, a potem spojrzał na Zosię z wdzięcznością. Dziewczynka pogłaskała go po głowie.

'Chodź, poszukamy twojej mamy' – powiedziała Zosia. Miś nieśmiało ruszył za nią. Szli przez las, mijając wysokie sosny i kolorowe kwiaty. Zosia opowiadała misiowi o swoim domu, o zabawkach i o tym, jak bardzo lubi przytulać swojego pluszowego misia.

Nagle usłyszeli głośne warczenie. Zza drzew wyłoniła się ogromna niedźwiedzica. Była to mama małego misia. Podbiegła do niego i zaczęła go lizać po pyszczku. Mały miś pisnął radośnie i przytulił się do mamy. Zosia stała z boku, uśmiechając się.

Niedźwiedzica spojrzała na Zosię i delikatnie skinęła głową, jakby dziękując za opiekę nad jej dzieckiem. Zosia poczuła, że zrobiła coś bardzo ważnego. Pomogła komuś, kto tego potrzebował, i to było cudowne uczucie. Poczuła, że jej serce jest pełne ciepła. Wiedziała, że to był najlepszy spacer w jej życiu.

Od tego dnia Zosia często chodziła do lasu, ale zawsze z daleka obserwowała rodzinę niedźwiedzi. Widziała, jak mały miś rośnie i bawi się z mamą. Czasami zostawiała dla nich kilka soczystych jabłek pod starym dębem. Cieszyła się, że mogą być razem. Zawsze uśmiechała się na ten widok.

Pewnego wieczoru, gdy Zosia leżała w łóżku, pomyślała o swoim przyjacielu misiu. Choć nie mogli się bawić razem, wiedziała, że gdzieś tam jest ktoś, kto pamięta o jej dobroci. Tak zakończyła się bajka o misiu i dziewczynce, która na zawsze pozostała w jej sercu. Zasnęła z uśmiechem, a przez okno wpadało światło gwiazd.

Zosia często opowiadała rodzicom o swoim spotkaniu z misiem. Rodzice byli dumni z córki i chwalili ją za odwagę i dobroć. Zosia obiecała sobie, że zawsze będzie pomagać zwierzętom, gdy tylko będzie mogła.