Przygoda Puchatka w Krainie Miodu

— Bajka do czytania —

W pewien słoneczny poranek Puchatek obudził się z pustym brzuszkiem. 'Ojejku!' - pomyślał - 'Zupełnie zapomniałem, że skończył mi się miodek!'. Wyszedł ze swojego domku pod wielkim kasztanem i rozejrzał się po lesie. Gdzieś tu musiało być pyszne, złociste miodowe drzewo, o którym opowiadał mu Królik.

Puchatek wyruszył w drogę, nucąc pod nosem swoją ulubioną piosenkę o miodzie. Po drodze spotkał Prosiaczka, który właśnie zbierał kwiaty dla Kłapouchego. 'Dzień dobry, Puchatku!' - zawołał radośnie Prosiaczek. 'Dokąd tak spiesznym krokiem?' 'Idę szukać miodu' - odpowiedział Puchatek, oblizując się na samą myśl.

Razem postanowili kontynuować poszukiwania. Szli przez las, rozglądając się uważnie w poszukiwaniu miodowego drzewa. Nagle usłyszeli głośne bzyczenie. 'To muszą być pszczoły!' - ucieszył się Puchatek. 'Gdzie są pszczoły, tam musi być miód!' Podążyli w kierunku dźwięku, ale okazało się, że to tylko Tygrys ćwiczył swoje nowe bzyczące sztuczki.

Tygrys zaproponował, że pomoże im w poszukiwaniach. 'Widziałem wielkie drzewo pełne miodu nad strumieniem!' - powiedział energicznie. Trójka przyjaciół ruszyła w kierunku strumienia. Po drodze Królik dołączył do wyprawy, niosąc koszyk z marchewkami na przekąskę. 'To może być długa wyprawa' - mądrze zauważył.

Kiedy dotarli nad strumień, rzeczywiście zobaczyli ogromne drzewo z miodowymi plastrami. Problem w tym, że znajdowały się one bardzo wysoko. 'Ojejku' - westchnął Puchatek. 'Jak tam się dostaniemy?' Prosiaczek zaproponował zbudowanie drabiny, ale nie mieli odpowiednich materiałów. Tygrys chciał spróbować skoczyć, ale Królik szybko go powstrzymał.

Wtedy do grupy dołączył Sowa, która akurat przelatywała nad strumieniem. 'Widzę, że macie problem' - powiedziała mądrze. 'Czasami najlepsze rozwiązania są najprostsze'. Zaproponowała, że przyniesie miód, jeśli przyjaciele przygotują miejsce na wspólną ucztę. Wszyscy ochoczo zabrali się do pracy.

Kiedy Sowa wróciła z pełnym wiaderkiem miodu, przyjaciele już rozłożyli koc i przygotowali miejsce do jedzenia. 'To będzie najlepsza uczta ever!' - zawołał Tygrys, kręcąc się radośnie w kółko. Puchatek uśmiechnął się szeroko, patrząc na swoich przyjaciół. 'Najważniejsze, że jesteśmy razem' - powiedział, biorąc łyżkę miodu.

Wieczór upłynął na opowiadaniu historii i śpiewaniu piosenek. Gdy zapadł zmrok, Puchatek spojrzał na rozgwieżdżone niebo. 'Dzisiaj znalazłem coś ważniejszego niż miód' - szepnął do siebie. 'Znalazłem prawdziwych przyjaciół'. Z pełnym brzuszkiem i radosnym sercem zasnął pod kasztanem, otulony blaskiem księżyca.