Bajka o misiu, który szukał gwiazd

— Bajka do czytania —

W małym, przytulnym domku na skraju lasu mieszkał mały miś o imieniu Tuliś. Miał miękkie, brązowe futerko i wielkie, błyszczące oczy, które zawsze patrzyły z ciekawością na świat. Każdego wieczoru, przed snem, Tuliś siadał na swoim ulubionym kamieniu i patrzył w niebo pełne gwiazd.

Pewnej nocy, gdy księżyc świecił wyjątkowo jasno, Tuliś zobaczył coś niezwykłego. Jedna z gwiazd oderwała się od nieba i spadła gdzieś daleko za lasem. – Ojej! – szepnął miś. – Muszę ją znaleźć! Może jest smutna i potrzebuje przyjaciela.

Tuliś wstał, otrzepał futerko i ruszył w drogę. Szedł przez łąkę, gdzie świetliki tańczyły wesoło. – Dokąd idziesz, mały misiu? – zapytał jeden ze świetlików. – Szukam spadającej gwiazdy – odpowiedział Tuliś. – Widziałeś ją? – Nie, ale słyszałem, że gwiazdy lubią chować się w mchu – zaśmiał się świetlik i poleciał dalej.

Miś szedł dalej, aż dotarł do strumyka. Woda cicho pluskała, a na jej powierzchni odbijały się gwiazdy. – Hej, strumyku, czy widziałeś spadającą gwiazdę? – zapytał Tuliś. – Widziałem wiele gwiazd w swoim odbiciu – odpowiedział strumyk – ale ta, której szukasz, może być bliżej, niż myślisz.

Zamyślony Tuliś usiadł na brzegu. Nagle usłyszał cichutki głosik: – Pomóż mi, proszę! Spojrzał w dół i zobaczył małego żuczka, który leżał na plecach i nie mógł się odwrócić. – Ojej, biedaku! – powiedział miś i delikatnie pomógł żuczkowi stanąć na nóżkach.

Dziękuję! – zawołał żuczek. – A co ty robisz tu o tej porze? – Szukam gwiazdy – westchnął Tuliś. – Ale chyba jej nie znajdę. Żuczek uśmiechnął się i wskazał łapką w górę. – Spójrz, misiu! Każda gwiazda na niebie jest wyjątkowa. A ta, która spadła, pewnie już wróciła do domu. Może ty też powinieneś wrócić do swojego?

Tuliś spojrzał w niebo i zobaczył, że wszystkie gwiazdy świecą radośnie. – Masz rację – powiedział cicho. – Moja gwiazda jest tutaj, w moim lesie, w moim domku. I w tobie, mały przyjacielu. Pożegnał się z żuczkiem i wrócił do swojej przytulnej norki.

Gdy położył się w swoim łóżeczku, przez okno wpadało miękkie światło księżyca. Tuliś zamknął oczy i pomyślał o wszystkich gwiazdach, które są blisko – w sercu, w przyjaciołach i w ciepłym kocyku. I tak, z uśmiechem, zasnął spokojnie, a gwiazdy nuciły mu cichą kołysankę.