Miś Tuliś i tajemnica nocy

— Bajka do czytania —

W małym, przytulnym domku na skraju lasu mieszkał mały miś o imieniu Tuliś. Był to miś o miękkim, brązowym futerku i wielkich, ciekawskich oczach. Każdego wieczoru, gdy zapadał zmrok, Tuliś wyglądał przez okno i zastanawiał się, co kryje się w ciemności. Czy to coś strasznego? A może coś pięknego?

Pewnego wieczoru mama misia powiedziała: 'Tulisiu, czas spać. Ale zanim położysz się do łóżeczka, wyjdź ze mną na ganek i posłuchaj nocy.' Tuliś był trochę niepewny, ale ufał mamie. Wziął ją za łapkę i wyszli razem.

Na dworze było ciemno, ale nie całkiem. Księżyc świecił srebrnym blaskiem, a na niebie pojawiły się pierwsze gwiazdy. Tuliś zamknął oczy i zaczął nasłuchiwać. Usłyszał cichy szum wiatru w gałęziach, daleki pohukiwanie sowy i cienki dźwięk świerszczy. 'To jak koncert' – szepnął.

Mama uśmiechnęła się i wskazała na niebo. 'Widzisz te gwiazdy? Każda z nich jest jak mały przyjaciel, który czuwa nad nami, gdy śpimy. Możesz im pomachać.' Tuliś pomachał łapką do najjaśniejszej gwiazdy, a ona jakby mrugnęła do niego.

Poczuł się dziwnie spokojny. Noc nie wydawała mu się już taka straszna. Wsłuchiwał się w dźwięki i czuł, jak jego serce bije równo. 'Mamusiu, czy gwiazdy słyszą nasze myśli?' – zapytał. 'Może tak, a może to my słyszymy ich szept' – odpowiedziała mama.

Wrócili do domu. Mama pomogła Tulisiowi umyć ząbki i przebrać się w piżamkę. Potem położyła go do łóżeczka i otuliła kołderką. 'Zamknij oczy i pomyśl o czymś miłym' – powiedziała.

Tuliś zamknął oczy. Wyobraził sobie, że leci na chmurce między gwiazdami. Spotyka małe misie z innych planet, które machają do niego. Czuł się lekki i szczęśliwy.

Powoli jego oddech stał się równy, a myśli cichły. Nad jego głową, w wyobraźni, tańczyły gwiazdy. Mama pogłaskała go po głowie i szepnęła: 'Dobranoc, Tulisiu. Śpij słodko.' I tak mały miś zasnął spokojnie, wiedząc, że noc jest przyjacielem.