Minionki i Złote Serduszko

— Bajka do czytania —

W kolorowej krainie, gdzie słońce świeciło przez cały dzień, mieszkały małe, żółte minionki. Każdego ranka budziły się z uśmiechem i biegały po łące pełnej kwiatów. Najbardziej lubiły bawić się w chowanego za wielkimi, okrągłymi kamieniami.

Pewnego dnia minionek o imieniu Bob znalazł małe, złote serduszko. Błyszczało w słońcu jak prawdziwy skarb. Bob zawołał swoich przyjaciół: Kevina i Stuarta. „Popatrzcie, co znalazłem!” – krzyknął radośnie.

Kevin chciał schować serduszko do swojej skrzyni z zabawkami. Stuart chciał je powiesić na szyi jak medal. Ale Bob powiedział: „Może to serduszko może komuś pomóc?” Minionki zastanowiły się, co zrobić.

Nagle zobaczyły małego ptaszka, który smutno ćwierkał. „Zgubiłem swoje gniazdo” – powiedział ptaszek. Bob spojrzał na złote serduszko i pomyślał: „Może ono wskaże nam drogę?”

Minionki poszły za blaskiem serduszka. Świeciło jaśniej, gdy zbliżały się do wysokiego drzewa. Na gałęzi wisiało porzucone gniazdo. „To twoje?” – zapytał Stuart. Ptaszek ucieszył się i wfrunął do środka.

„Dziękuję!” – zaćwierkał ptaszek. Minionki poczuły ciepło w sercach. Zrozumiały, że pomaganie innym daje więcej radości niż chowanie skarbów. Złote serduszko przestało błyszczeć, ale w ich sercach zapłonęło nowe światło.

Wieczorem Bob, Kevin i Stuart usiedli na łące. Patrzyli na gwiazdy i rozmawiali o tym, jak miło jest być dobrym. „Jutro też komuś pomożemy” – powiedział Kevin. Wszyscy się zgodzili.

Księżyc cicho świecił nad krainą minionków. Bob zamknął oczy i pomyślał o ptaszku, który teraz spał spokojnie w swoim gnieździe. „Dobranoc, przyjaciele” – szepnął. I wszystkie minionki zasnęły, marząc o złotych serduszkach.