Książka, która szeptała przygody

— Bajka do czytania —

W małym, przytulnym domku na skraju lasu mieszkał kotek o imieniu Feluś. Feluś miał mięciutkie, szare łapki i wielkie, zielone oczy, które zawsze patrzyły ciekawie na świat. Ale najbardziej ze wszystkiego Feluś lubił… spać.

Każdego wieczoru, gdy mama kładła go do łóżeczka, Feluś ziewał i mówił: „Mamo, opowiedz mi jakąś historię o myszkach!”. Mama uśmiechała się i zaczynała opowiadać, ale gdy tylko kończyła, Feluś natychmiast zasypiał. Nie chciał słuchać żadnych książek, bo wydawały mu się nudne i pełne trudnych słów.

Pewnego dnia, tata Felusia przyniósł do domu wielką, kolorową księgę. „To nie jest zwykła książka”, powiedział tajemniczo. „To książka, która sama opowiada przygody, gdy tylko się ją otworzy”. Feluś zmrużył oczy i spojrzał na księgę. Była niebieska jak niebo i miała na okładce złotego motyla.

„Nie wierzę”, mruknął Feluś. „Książki nie mówią”. Ale tata otworzył pierwszą stronę i nagle z książki wyleciały iskierki – małe, srebrne światełka, które tańczyły w powietrzu. „Ojej!” – zawołał Feluś i podskoczył na łóżku. Iskierki ułożyły się w kształt małego smoka, który uśmiechnął się do kota.

„Jestem Smok Czytak”, powiedział smok cieniutkim głosikiem. „Zapraszam cię do krainy przygód, gdzie każde słowo to nowa tajemnica”. Feluś był zdziwiony, ale też trochę przestraszony. „A co tam robią?” – zapytał. „Wszystko!” – odpowiedział Smok Czytak. „Latają na obłokach, pływają w rzekach z lemoniady, a nawet znajdują skarby ukryte w starych zamkach”.

Feluś wyciągnął łapkę i dotknął jednej z iskierek. Iskierka zamigotała i namiastka ciepła rozlała się po jego sercu. „Chcę tam polecieć!” – zawołał. Smok Czytak klasnął w smocze łuski i nagle Feluś znalazł się w środku opowieści. Widział wysokie góry, słyszał szum wodospadów i czuł zapach świeżego ciasta z jagodami.

Przez całą godzinę Feluś wędrował po krainie przygód. Spotkał przyjaznego niedźwiedzia, który uczył go grać na skrzypcach, i małą wiewiórkę, która pokazała mu, jak skakać po tęczy. Każda nowa strona książki przynosiła coś cudownego. Feluś zapomniał o drzemce i o tym, że miał być smutny.

Gdy Smok Czytak powiedział: „Koniec przygody na dzisiaj”, Feluś westchnął. „Już?” – zapytał z żalem. „Ale możemy wrócić jutro”, odpowiedział smok i rozsypał się w kolejne iskierki, które zniknęły w książce. Feluś zamknął księgę i przytulił ją do siebie. „Mamo, tato”, powiedział cichutko, „Chcę czytać każdą noc. To najlepsza przygoda, jaką miałem”.