Magiczny list od gwiazdki Mikołaja

— Bajka do czytania —

W małym, przytulnym domku mieszkał trzyletni Jaś. Przez okno swojego pokoju często patrzył w niebo i liczył gwiazdy. Pewnej zimy, gdy za oknem padał śnieg, a na parapecie leżała pierzynka z białego puchu, coś zaczęło migotać na szybie.

Najpierw mały Jaś pomyślał, że to płatek śniegu, który przykleił się do okna. Ale migotanie nie znikało. Zapłonęło mocniej, a potem zamieniło się w maleńką, złotą gwiazdkę. Tańczyła w powietrzu, zostawiając za sobą srebrny pył.

– Jasiu, Jasiu! – zaszeptała gwiazdka cieniutkim głosikiem. – Przynoszę ci list od Mikołaja. Ale to nie jest zwykły list. To prośba o pomoc. Mikołaj zgubił swój srebrny dzwonek, a bez niego nie może rozświetlić nieba, by zaprowadzić renifery do wszystkich dzieci.

Jaś przeciągnął rączką po oczach, bo był bardzo zdziwiony. – A ja mogę pomóc? Jestem przecież mały – szepnął. – Tak! – odpowiedziała gwiazdka. – Bardzo mała pomoc też wystarczy. Wystarczy, że uśmiechniesz się do swojego misia, dasz mu swoją kolorową chusteczkę i w myślach powiesz: „Niech ten dzwonek wróci do nieba”.

Chłopiec wziął misia, otulił go chusteczką w czerwone i niebieskie wzorki i zamknął oczy. Wyobraził sobie, jak dzwonek dzwoni cieniutko: cynk-cynk, a potem świeci jak małe słoneczko. Uśmiechnął się do misia i pomyślał o wszystkich dzieciach na świecie.

Gwiazdka zawirowała wokół pokoju, a z jej iskier zrobił się malutki, srebrny wir. Po chwili wir zniknął, a na niebie rozbłysła nowa, jeszcze jaśniejsza gwiazda. To był znak, że Mikołaj odnalazł dzwonek i może ruszyć w podróż.

Już po chwili niebo wypełniło się migoczącymi punkcikami. Każda gwiazdka mrugała do Jasia, dziękując mu za pomoc. A mały chłopiec czuł się tak, jakby rozdał wszystkim gwiazdkom uśmiechy prosto ze swojego serca.

Kiedy mama przyszła, by zgasić lampkę, Jaś leżał z misiem przytulonym do brody. – Mamusiu, widziałam gwiazdkę w pokoju – wyszeptał sennie. – To pewnie ta, która pilnuje twoich snów – odrzekła mama i pogłaskała go po włosach. Jaś zamknął oczy, a w jego śnie wszystkie gwiazdy tańczyły w takt cichego, srebrnego dzwoneczka. Dobranoc, Jasiu, dobranoc, mały pomocniku.