Mikołaj, który nie miał worka

— Bajka do czytania —

Dawno temu, w krainie wiecznego śniegu, mieszkał Mikołaj. Każdego roku wyruszał z wielkim workiem, pełnym prezentów dla dzieci. Ale pewnego dnia... worka nie było!

Mikołaj poszukał wszędzie: pod łóżkiem, w kuchni, nawet za wielką choinką. Niestety, worek zniknął. „Jak teraz obdaruję dzieci?” – zmartwił się.

Wyszedł więc z domu z pustymi rękami. Spotkał małą Zosię, która płakała, bo zgubiła ulubioną lalkę. Mikołaj pomógł jej szukać i znaleźli lalkę w śnieżnej zaspie. Zosia uśmiechnęła się promiennie – Mikołaj czuł, że to też jest prezent.

Później spotkał chłopca o imieniu Kuba. Kuba zbierał drewno na opał. Mikołaj dołączył do niego, a potem opowiedział mu wesołą historię o reniferach. Kuba śmiał się głośno. I to był piękny dar.

W lesie spotkał małą wiewiórkę, która nie miała orzechów na zimę. Mikołaj podzielił się z nią swoimi zapasami z kieszeni. Wiewiórka pisnęła z radości.

Szedł dalej. Spotkał starszego pana, który naprawiał płot. Mikołaj przytrzymał deski. Pan powiedział: „Dziękuję, masz dobre serce”. Mikołaj poczuł ciepło w sercu.

Gdy wrócił do domu, zobaczył, że worek leży tuż przy drzwiach. Ktoś go przyniósł. Ale Mikołaj nie był smutny, bo zrozumiał, że przez cały dzień rozdawał coś cenniejszego: pomoc, uśmiech, czas.

Tej nocy Mikołaj położył się spać, a nad jego domem świeciły gwiazdy. Każda gwiazda szepnęła mu: „Dobranoc, Mikołaju. Jesteś wspaniałym przyjacielem.”