Bajka o Mikołaju i Rudolfie, który bał się ciemności

— Bajka do czytania —

W małej, przytulnej wiosce na biegunie północnym mieszkał mały renifer o imieniu Rudolf. Miał miękkie, brązowe futerko i wielkie, błyszczące oczy, ale najbardziej na świecie bał się ciemności. Gdy zapadał zmrok, Rudolf chował się w swoim legowisku i drżał, słysząc szum wiatru.

Pewnego wieczoru, gdy wszystkie renifery przygotowywały się do snu, Mikołaj zauważył, że Rudolfa nie ma wśród nich. Poszedł więc do jego legowiska i zastał go skulonego pod kocem. – Co się dzieje, mały przyjacielu? – zapytał łagodnie Mikołaj, siadając obok.

– Boję się ciemności – wyszeptał Rudolf. – Myślę, że w mroku czają się potwory i straszne rzeczy. Mikołaj uśmiechnął się ciepło i powiedział: – Wiesz, ja też kiedyś bałem się nocy. Ale odkryłem, że ciemność nie jest straszna, jeśli spojrzysz na nią z innej strony.

Mikołaj wyjął z kieszeni małą, srebrną latarenkę. – To magiczne światło – wyjaśnił. – Gdy je zapalisz, zobaczysz, że w ciemności kryją się piękne rzeczy: migoczące gwiazdy, tańczące zorze polarne i cienie, które układają się w zabawne kształty. Rudolf spojrzał niepewnie, ale gdy Mikołaj zapalił latarenkę, wokół zrobiło się jaśniej i cieplej.

– Chodź, pokażę ci coś – zaproponował Mikołaj. Wyszli razem na śnieg. Rudolf trzymał się blisko Mikołaja, ale z każdym krokiem czuł się odważniejszy. Nagle zobaczył, jak na niebie rozbłyskują zielone i fioletowe smugi – to zorza polarna tańczyła wśród gwiazd. – To takie piękne! – szepnął Rudolf z zachwytem.

Od tamtej pory Rudolf nie bał się już ciemności. Każdego wieczoru wychodził z Mikołajem, by podziwiać nocne niebo. Nauczył się, że strach mija, gdy ma się obok kogoś, kto wierzy w nas i pokazuje, że świat jest pełen cudów, nawet po zmroku.

Kiedy nadszedł czas snu, Rudolf wrócił do swojego legowiska, ale tym razem nie chował się pod kocem. Spojrzał w okno, zobaczył gwiazdy i uśmiechnął się. – Dobranoc, Mikołaju – wyszeptał. – Dobranoc, Rudolfie – odpowiedział Mikołaj z oddali. – Śpij spokojnie, a jutro znów odkryjemy coś nowego.

I tak mały renifer zasnął, a wokół niego unosił się spokój nocy, a gwiazdy świeciły jasno, jakby chciały powiedzieć: „Nie bój się, jesteśmy z tobą”.