Nos Rudolfa i świąteczna przygoda

— Bajka do czytania —

W małej wiosce na biegunie północnym mieszkał renifer o imieniu Rudolf. Był jeszcze mały i dopiero uczył się pomagać Mikołajowi. Jego nos nie był jeszcze taki czerwony jak u innych reniferów – czasem świecił słabo, a czasem wcale. Rudolf martwił się, że nie jest wystarczająco dobry.

Pewnego wieczoru Mikołaj znalazł Rudolfa siedzącego samotnie pod srebrną choinką. – Dlaczego jesteś smutny, mały przyjacielu? – zapytał łagodnie. – Bo mój nos nie świeci tak ładnie jak u innych – szepnął Rudolf. – Może nie nadaję się do pomagania.

Mikołaj usiadł obok i pogłaskał go po sierści. – Każdy renifer ma coś wyjątkowego – powiedział. – Twój nos może nie jest najjaśniejszy, ale masz dobre serce i bystre oczy. Zobaczysz, znajdziemy dla ciebie ważne zadanie.

Następnego dnia Mikołaj przygotowywał sanie z prezentami. Nagle okazało się, że zgubił się mały pluszowy miś – ulubiona zabawka pewnej dziewczynki. Wszyscy renifery szukali, ale nikt nie mógł go znaleźć. Rudolf uważnie rozejrzał się po stajni.

Jego wzrok padł na kąt za wielką skrzynią. Podbiegł tam i zobaczył misia, który wpadł za drewniane pudło. – Znalazłem! – zawołał radośnie. Mikołaj uśmiechnął się i powiedział: – Widzisz? Twoje bystre oczy są cenniejsze niż najjaśniejszy nos.

Od tego dnia Rudolf wiedział, że nie musi być taki sam jak inni. Każdego wieczoru pomagał Mikołajowi szukać zgubionych zabawek i drobiazgów. Czuł się ważny i szczęśliwy. A jego nos – choć nie zawsze świecił – był po prostu jego własnym, wyjątkowym nosem.

Kiedy zapadła noc, Rudolf ułożył się na sianie obok innych reniferów. Mikołaj przykrył go ciepłym kocem i szepnął: – Dobranoc, dzielny reniferku. Jesteś dokładnie taki, jaki powinieneś być. Gwiazdy na niebie migotały cicho, a Rudolf zasnął spokojnie, marząc o kolejnej przygodzie.