Mały Mikołaj i renifera Malinka

— Bajka do czytania —

W małej, śnieżnej stajni na biegunie północnym mieszkał Mikołaj i jego renifery. Były one bardzo wesołe, ale jedna z nich, Malinka, trochę się bała.

Mikołaj zaprzęgał renifery do sań. – Dziś wielka podróż – powiedział. – Musimy rozwieźć prezenty dzieciom na całym świecie. Wszystkie renifery podskakiwały z radości, tylko Malinka stała z boku.

– Co się dzieje? – zapytał Mikołaj. – Boję się ciemności – szepnęła Malinka. – W nocy wszystko jest takie czarne i dalekie.

Mikołaj usiadł obok niej. – Widzisz, ja też czasem się boję. Zwłaszcza gdy jest bardzo ciemno. Ale wtedy myślę o wszystkich dzieciach, które czekają na prezenty. To daje mi siłę.

Inny renifer, Gruby, podszedł do nich. – Malinko, polecimy razem, blisko siebie. Będziemy trzymać się za kopytka. Malinka uśmiechnęła się i kiwnęła głową.

Wznieśli się w niebo. Malinka patrzyła przez chmury i nagle zobaczyła mnóstwo gwiazd. – Jakie piękne! – zawołała. Ciemność nie była już taka straszna, bo gwiazdy świeciły ciepłym blaskiem.

Rozdali wszystkie prezenty. Dzieci spały spokojnie w swoich łóżkach. Mikołaj i renifery wrócili do stajni, zmęczeni i szczęśliwi. Malinka była dumna, że dała radę.

Mikołaj pogłaskał Malinkę. – Dziękuję, że poleciałaś ze mną. Od dziś wiem, że odwaga to nie to, że się nie boimy, ale to, że robimy coś mimo strachu. Malinka przytuliła się do niego. – Dobranoc, Mikołaju. – Wszystkie renifery zamknęły oczy, a nad stajnią świeciły gwiazdy. Nastała cicha, spokojna noc.