Opowieść o Niebieskim Reniferze i Zimowej Przyjaźni

— Bajka do czytania —

Daleko na północy, w krainie wiecznego śniegu, mieszkał Mikołaj ze swoimi reniferami. Wszystkie renifery były brązowe i silne, ale jeden z nich, mały Płatek, miał sierść delikatnie niebieską jak zimowe niebo.

Płatek bardzo chciał pomagać Mikołajowi w rozwożeniu prezentów, ale inne renifery szeptały: – Jesteś za mały i inny. Nie dasz rady lecieć tak wysoko jak my. Płatek spuszczał głowę i cicho wzdychał.

Pewnego wieczoru, gdy Mikołaj przygotowywał sanie, zauważył smutek w oczach Płatka. – Dlaczego płaczesz, mały przyjacielu? – zapytał. – Bo wszyscy mówią, że jestem za inny, by latać z wami – odpowiedział cicho Płatek.

Mikołaj pogłaskał go po miękkim nosku. – Popatrz na gwiazdy. Każda z nich jest inna – jedna świeci jaśniej, druga jest mniejsza. Ale wszystkie razem tworzą najpiękniejsze niebo. Twoja niebieska sierść też jest wyjątkowa.

Tej nocy, gdy Mikołaj wyruszył w podróż, nagle rozpętała się wielka śnieżyca. Wszystkie renifery zgubiły drogę, a sanie utknęły w zaspie. – Co teraz zrobimy? – zawołały przerażone zwierzęta.

Wtedy Płatek podniósł głowę i zobaczył, że jego niebieska sierść delikatnie świeci w ciemności, rozświetlając śnieg. – Mogę was poprowadzić! – krzyknął radośnie. I tak, krok po kroku, prowadził sanie przez śnieżną zamieć.

Dzięki Płatkowi dotarli do każdego domu. Tej nocy dzieci dostały prezenty, a renifery nauczyły się, że inność nie jest wadą, a wielkim darem. Każdy z nas jest wyjątkowy na swój sposób.

Gdy świt zastał ich w domu Mikołaja, renifery przeprosiły Płatka i obiecały, że już nigdy nie będą go oceniać po wyglądzie. A Płatek, choć zmęczony, uśmiechał się szczęśliwy.