Reniferek, który chciał się spieszyć

— Bajka do czytania —

Mały reniferek o imieniu Pędzik był najmłodszym reniferem w zaprzęgu Świętego Mikołaja. Bardzo chciał pomagać, ale zawsze gdzieś pędził, wyrywał się do przodu i nie słuchał, co mówią inni.

Pewnego wieczoru, gdy wszystkie gwiazdy już świeciły na niebie, Mikołaj powiedział: – Dziś mamy ważną misję: musimy dostarczyć prezenty do miasteczka za górą. Pędziku, proszę, bądź dziś cierpliwy. – Ale ja chcę lecieć najszybciej! – zawołał Pędzik i zaczął tupać kopytkami.

Pędzik tak bardzo się spieszył, że nie zauważył małego pieska, który leżał na śniegu. – Uważaj! – krzyknął inny renifer. Pędzik gwałtownie zahamował, a z jego sań wysypały się wszystkie prezenty.

Pędzikowi zrobiło się bardzo smutno. – Znowu napsociłem – szepnął. Mikołaj pogłaskał go po miękkim pyszczku i powiedział: – Pośpiech nie zawsze jest dobry. Czasem trzeba zwolnić, żeby zobaczyć, co jest wokół nas.

Wtedy Pędzik spojrzał w niebo i zobaczył, jak gwiazdy migoczą spokojnie. – Może spróbuję być cierpliwy – powiedział cicho. Ruszyli powoli, a Pędzik słuchał, jak śnieg skrzypi pod kopytami.

Kiedy dotarli do miasteczka, Pędzik ostrożnie podał Mikołajowi każdy prezent. Dzieci uśmiechały się przez okna, a jedna mała dziewczynka pomachała do reniferka. Pędzik poczuł, że bycie cierpliwym jest naprawdę miłe.

W drodze powrotnej Mikołaj powiedział: – Jesteś dzielny, Pędziku. Pamiętaj, że najważniejsze to iść we właściwym tempie, a nie najszybciej. Pędzik przytulił się do Mikołaja i zamknął oczy.

Gwiazdy świeciły jasno, a renifery wróciły do stajni. Pędzik ułożył się na sianie, cichutko westchnął i pomyślał: „Jutro też będę cierpliwy”. I zasnął, słuchając szumu wiatru.