Małpka Małgosia i banany do podziału

— Bajka do czytania —

W zielonej dżungli, gdzie palmy sięgały nieba, mieszkała mała małpka o imieniu Małgosia. Miała brązową sierść, duże ciekawskie oczy i ogonek, którym uwielbiała się huśtać.

Pewnego słonecznego poranka Małgosia znalazła pod drzewem bananowym wielki kiść dojrzałych bananów. Była taka szczęśliwa! Szybko zdjęła wszystkie owoce i ułożyła je na liściu.

Właśnie miała zjeść pierwszego banana, gdy usłyszała cichy głos: „Czy mogłabym dostać jednego?” To była mała ptaszyna, która przysiadła na gałęzi. „Jestem głodna, a nie mam nic do jedzenia.”

Małgosia spojrzała na swoje banany. Było ich mnóstwo, ale pomyślała: „To moje banany, sama je znalazłam.” Pokręciła więc głową i odparła: „Przykro mi, ale nie mogę się podzielić.”

Ptaszyna odleciała smutna. Małgosia wzięła banana do rączki, ale nagle zobaczyła, że pod drzewem siedzi mały miś, który patrzył na nią wielkimi oczami. Też był głodny. Małgosia poczuła, że coś ściska ją w brzuszku, ale nie to samo co głód.

Wzięła głęboki oddech, podeszła do misia i podała mu jednego banana. Potem zawołała ptaszynę i dała banana jej. A potem jeszcze jednego małej żabce, która wyskoczyła z krzaków.

Wszyscy jedli i uśmiechali się do Małgosi. Ptaszyna zaśpiewała wesołą piosenkę, miś zatańczył, a żabka zrobiła salto. Małgosia zjadła swojego banana i poczuła, że to był najlepszy banan na świecie – bo smakował przyjaźnią.

Gdy słońce schowało się za horyzontem, Małgosia położyła się w swojej huśtawce z liany. Nad dżunglą zapaliły się pierwsze gwiazdy, a ona westchnęła szczęśliwie. „Dobranoc, gwiazdy. Dobranoc, przyjaciele.” I zasnęła z uśmiechem na pyszczku.