Małpka Zuzia i zaczarowany banan

— Bajka do czytania —

W ciepłej dżungli, gdzie słońce malowało złote plamki na liściach, mieszkała mała małpka o imieniu Zuzia. Miała mięciutkie, brązowe futerko i wesołe oczka, które błyszczały jak dwa małe gwiazdki.

Pewnego dnia Zuzia znalazła pod wielkim drzewem coś wyjątkowego – ogromnego, żółtego banana. Był tak piękny, że aż pachniał słodko i kusząco. Małpka podskoczyła z radości i przytuliła banana do siebie.

Zuzia pomyślała: „To mój skarb! Nikt inny go nie dostanie.” Usiadła na gałęzi i zaczęła się bawić bananem, ale czuła, że coś jest nie tak. Banan był smutny, a jego skórka zrobiła się trochę zielona.

Nagle przyleciała mała papuga Kiki i zapytała: „Zuziu, możesz podzielić się ze mną kawałkiem banana?” Zuzia pokręciła głową i schowała banana za plecy. Kiki odleciała z opuszczonymi skrzydełkami.

Wtedy przyszedł mały słonik Tomek i powiedział: „Zuziu, jestem głodny. Dasz mi trochę banana?” Ale Zuzia znów odmówiła. Banan zrobił się jeszcze bardziej zielony i zaczął wyglądać jak mały ogórek.

Zuzia spojrzała na banana i nagle zrozumiała: banan staje się smutny, kiedy jest tylko dla niej. Postanowiła więc zawołać Kiki i Tomka. „Chodźcie, podzielimy się!” – powiedziała z uśmiechem.

Kiedy wszyscy razem zjedli banana, banan znów stał się złocisty i słodki, a w brzuszkach zrobiło się ciepło i przyjemnie. Zuzia poczuła, że dzielenie się jest jak magia – sprawia, że radość rośnie.

Wieczorem małpka Zuzia położyła się w swoim gniazdku z liści, patrząc na gwiazdy. Była szczęśliwa, bo nauczyła się, że dzielenie się z przyjaciółmi jest najpiękniejszym skarbem. Zamknęła oczka i zasnęła spokojnie, otulona ciepłem przyjaźni.

– Dobranoc, Zuziu – szepnął wiatr. – Dobranoc, gwiazdy – odpowiedziała cichutko małpka, a księżyc uśmiechnął się do niej srebrnym blaskiem.