Bajka o Luksemburgu: Smok i Most Przyjaźni

— Bajka do czytania —

W małym kraju Luksemburg, gdzie zielone wzgórza spotykają się z błękitnym niebem, mieszkał mały smok o imieniu Luk. Luk nie był zwykłym smokiem – zamiast zionąć ogniem, puszczał kolorowe bańki mydlane, które unosiły się nad zamkami i mostami.

Luk mieszkał w starym zamku na wzgórzu. Każdego ranka siadał na kamiennym balkonie i patrzył na dolinę. Widział ludzi przechodzących przez mosty, dzieci bawiące się nad rzeką Alzette, ale nikt nie przychodził do niego. Czuł się samotny.

Pewnego dnia, gdy Luk puszczał bańki, jedna z nich poleciała daleko, aż do miasta Luksemburg. Bańka wylądowała na nosie małej dziewczynki o imieniu Lena. Lena spojrzała w górę i zobaczyła smoka machającego skrzydłami. Nie bała się – uśmiechnęła się i pomachała.

Następnego dnia Lena przyszła pod zamek z koszykiem pełnym ciasteczek. Luk zszedł po schodach wykutych w skale. „Cześć, jestem Luk” – powiedział nieśmiało. „Cześć, jestem Lena. Lubisz ciasteczka?” – zapytała. Luk skinął głową, a one usiadły na trawie i jadły razem.

Od tej pory spotykali się codziennie. Lena pokazała Lukowi, jak budować mosty z klocków, a Luk nauczył Lenę puszczać bańki w kształcie serc. Pewnego dnia Lena powiedziała: „Chciałabym, żeby twój zamek miał most łączący go z miastem. Wtedy wszyscy mogliby cię odwiedzać.”

Luk pomyślał chwilę i rzekł: „Mam pomysł! Użyjemy moich baniek jako kamieni, a twoich klocków jako fundamentów.” I tak zaczęli budować most – z baniek, klocków, uśmiechów i przyjaźni. Każda bańka, którą Luk wypuścił, zamieniała się w przezroczysty, błyszczący kamień.

Gdy most był gotowy, ludzie z miasta przyszli go zobaczyć. Był tak piękny, że wszyscy chcieli po nim przejść. Luk i Lena stali na środku mostu, trzymając się za ręce. Od tego dnia Luk nigdy nie był samotny – każde dziecko mogło przyjść do zamku na bańki i ciasteczka.

Wieczorem, gdy księżyc oświetlił most z baniek, Luk położył się na swoim balkonie. Lena machała mu z daleka. „Dobranoc, Luku” – szepnęła. „Dobranoc, Leno” – odpowiedział smok, a jego ostatnia bańka uniosła się wysoko, aż do gwiazd, które migotały jak iskierki przyjaźni.