Kolorowe niespodzianki Łucji

— Bajka do czytania —

Łucja miała pięć lat i uwielbiała małe, kolorowe kuleczki, w których kryły się niespodzianki. Każda taka kula była jak magiczne jajko – po otwarciu pojawiała się malutka laleczka z błyszczącymi oczami i mnóstwem drobnych akcesoriów. Łucja zbierała je i układała na półce, a każda nowa lalka była dla niej jak małe święto.

Pewnego dnia Łucja dostała od babci wyjątkową, różową kulę – największą ze wszystkich. Kiedy ją otworzyła, w środku była laleczka w sukience z tęczowymi cekinami i maleńkim pieskiem. Łucja była zachwycona, ale już po kilku minutach zaczęła myśleć o następnej kulce. – Mamo, kiedy dostanę następną? – pytała co wieczór.

Mama uśmiechnęła się i zaprowadziła Łucję do okna. Widziały stamtąd plac zabaw, na którym dzieci bawiły się w piaskownicy. – Spójrz, Łucjo, one mają tylko jedną łopatkę i wiaderko, a świetnie się bawią. Dlaczego? – zapytała mama. – Bo się wymieniają! – krzyknęła Łucja, nagle rozumiejąc.

Następnego dnia Łucja zabrała swoją kolekcję laleczek do przedszkola. Na początku nie chciała nikomu pożyczać swojej ulubionej tęczowej lalki. Stała z boku i patrzyła, jak inne dzieci bawią się swoimi zabawkami. Nagle mały Filip podszedł i pokazał jej własnoręcznie zrobioną sukienkę z papieru dla laleczki.

– Mogę pożyczyć twoją lalkę, żeby przymierzyć tę sukienkę? – zapytał nieśmiało. Łucja zawahała się, ale przypomniała sobie słowa mamy. Podała mu tęczową lalkę, a w zamian dostała od Zosi maleńki wianuszek z koralików. Za chwilę wokół Łucji zebrała się gromadka dzieci – wszyscy wymieniali się akcesoriami i przebierali laleczki.

Łucja zobaczyła, że jej kolorowe lalki zmieniają się co chwila: jedna miała teraz czapeczkę, inna dostała nowe buciki. Zabawa trwała długo, a śmiech roznosił się po całej sali. Łucja po raz pierwszy poczuła, że dzielenie się wcale nie zabiera radości – wręcz przeciwnie, pomnaża ją.

Po powrocie do domu Łucja sama zaproponowała, żeby zrobić z mamą pudełko na wspólne zabawki – takie, z którego mogliby korzystać wszyscy, którzy przyjdą w odwiedziny. Mama przytuliła ją mocno i powiedziała: – To najpiękniejszy pomysł, córeczko. Twoje serduszko jest pełne dobrych niespodzianek.

Wieczorem Łucja położyła swoją tęczową laleczkę na poduszce obok siebie. Przez okno wpadło światło księżyca i tysiące małych gwiazd tańczyły na suficie. Dziewczynka zamknęła oczy i szepnęła: – Jutro znów będę się dzielić… I zasnęła spokojnie, uśmiechając się przez sen.