Listonosz Leon i tajemniczy list

— Bajka do czytania —

W małym lesie, gdzie drzewa sięgały nieba, mieszkał zajączek o imieniu Leon. Był on najmłodszym listonoszem w całej okolicy – każdego ranka zakładał małą czapkę z daszkiem i brał skórzaną torbę pełną listów.

Pewnego dnia pan Bóbr, naczelnik poczty, wręczył Leonowi kopertę ozdobioną złotą pieczęcią. – To najważniejszy list w tym tygodniu – powiedział poważnie. – Musi trafić do pani Sowy z Wysokiego Dębu. Nikt inny nie da rady. Leon wyprostował uszy i skinął głową.

Droga do Wysokiego Dębu wiodła przez gęsty las, a potem przez strumień. Leon skakał wesoło, ale po chwili usłyszał płacz. To mała wiewiórka Kiki zgubiła orzeszki na zimę. – Pomóż mi proszę! – zawołała. Leon spojrzał na list, westchnął i postanowił pomóc. Razem pozbierali orzeszki pod wielkim bukiem.

Kiedy dotarli nad strumień, mostek był zerwany. – Nie przejdę – zmartwił się Leon. Nagle z wody wychylił się pan Bóbr (ten sam z poczty!). – Widzę, że niosłeś list – uśmiechnął się. – Pomogłem twojej córce, więc i ja tobie pomogę. Zbudował nową kładkę z gałęzi.

Po drugiej stronie las był ciemniejszy. Leon trochę się bał, ale przypomniał sobie, że list sprawi komuś radość. Nagle z krzaków wyskoczył wilczek – niegroźny, tylko chciał się bawić. – Nie mam czasu – powiedział Leon. – Ale mogę wrócić jutro i pograć z tobą w chowanego. Wilczek ucieszył się i wskazał skrót do Wysokiego Dębu.

W końcu Leon stanął pod ogromnym dębem. Pani Sowa wyjrzała z dziupli. – Nareszcie! – zawołała. Leon podał jej kopertę. Sowa otworzyła list i uśmiechnęła się. – To zaproszenie na wielkie leśne przyjęcie niespodziankę – dla ciebie, Leonie! Wszystkie zwierzęta przygotowały je, bo jesteś najlepszym listonoszem.

Leon poczuł, jak ciepło rozlewa mu się po sercu. Wrócił na polanę, gdzie czekały na niego wiewiórka, wilczek, pan Bóbr i inne zwierzęta. Grali, tańczyli i jedli smakołyki aż do zachodu słońca.

Kiedy księżyc wszedł wysoko, Leon wrócił do swojej norki. Położył czapkę na półce, wtulił się w miękkie siano i popatrzył przez okno na gwiazdy. – To był najpiękniejszy dzień – szepnął i zasnął z uśmiechem. W lesie zapadła cisza, a gwiazdy migotały jak małe listy wysłane z nieba.