Mały jeżyk i leśne dobranoc

— Bajka do czytania —

W lesie, gdzie drzewa sięgają nieba, a mchy są miękkie jak poduszki, mieszkał mały jeżyk o imieniu Igiełka. Miał kolce, które błyszczały w promieniach zachodzącego słońca.

Pewnego wieczoru mama jeżyka powiedziała: – Igiełko, pora spać. Gwiazdy już budzą się na niebie. Igiełka przeciągnął się i ziewnął. Ale zanim zasnął, chciał powiedzieć dobranoc swoim leśnym przyjaciołom.

Najpierw poszedł pod starą sosnę, gdzie mieszkała wiewiórka. – Dobranoc, Rudasku – szepnął. Rudasek wystawił głowę z dziupli. – Dobranoc, Igiełko. Śpij słodko w swoim gniazdku z liści – odpowiedział i schował się do środka.

Potem Igiełka pobiegł na polanę, gdzie spotkał zajączka. – Dobranoc, Długouchy – powiedział jeżyk. Zajączek kładł się już w swojej norce. – Dobranoc, przyjacielu. Niech ci się śnią marchewkowe łąki – odrzekł zajączek i zamknął oczy.

Nagle z góry doleciał cichy głos. To była sówka. – A ty nie śpisz, Igiełko? – zapytała. – Ja dopiero zaczynam noc, ale ty już idź spać. Dobranoc! – Sówka zatrzepotała skrzydłami i poleciała w stronę księżyca.

Igiełka wrócił do mamy. Zwinął się w ciasny kłębek pod krzakiem jeżyn. Mama otuliła go suchymi liśćmi. – Popatrz na niebo – szepnęła. – Gwiazdy mrugają do ciebie. Las jest cichy i bezpieczny.

Igiełka patrzył, jak gwiazdy tańczą między gałęziami. Słychać było tylko szum wiatru i dalekie pohukiwanie sowy. Zamknął oczy i poczuł, jak sen otula go miękkim kocem.

W lesie zapadła cisza. Każde zwierzątko spało w swoim domku. Igiełka uśmiechnął się przez sen. Dobranoc, lesie. Dobranoc, gwiazdy. Dobranoc, mamo.