Letnia przygoda małej mrówki

— Bajka do czytania —

W małym mrowisku na skraju łąki mieszkała mała mrówka o imieniu Miki. Każdego ranka budziła się z ciekawością, bo lato było tuż za progiem. Słońce świeciło mocno, a w powietrzu unosił się zapach kwiatów i dojrzałych jagód.

Pewnego dnia Miki postanowiła wybrać się na spacer. Szła wąską ścieżką między trawami, a nad nią fruwały kolorowe motyle. Jeden z nich usiadł jej na ramieniu i zapytał: – Dokąd tak wędrujesz, mała mrówko?

– Szukam najsłodszych jagód na łące – odpowiedziała Miki. – Chcę nimi obdarować swoją rodzinę. Motyl uśmiechnął się i powiedział: – W takim razie chodź ze mną, pokażę ci miejsce, gdzie rosną najpyszniejsze owoce.

Razem dotarli do polany pełnej krzaków porzeczek i malin. Miki zaczęła zbierać jagody do swojego koszyczka, ale po chwili zobaczyła, że obok niej biega mały chrabąszcz, który wyglądał na smutnego. – Czemu jesteś smutny? – zapytała.

– Bo nie mam nic słodkiego do jedzenia, a wszyscy moi przyjaciele już dawno znaleźli swoje przysmaki – odpowiedział chrabąszcz. Miki bez wahania podała mu garść malin. – Weź, proszę. Dla mnie też wystarczy. Chrabąszcz rozpromienił się i podziękował jej serdecznie.

Kiedy wróciła do mrowiska, mama mrówka zapytała: – Gdzie twoje jagody, córeczko? Miki opowiedziała o spotkaniu z chrabąszczem. Mama uściskała ją i powiedziała: – Dzielenie się z innymi to najpiękniejszy letni skarb. Jesteś bardzo mądra.

Wieczorem Miki usiadła na pagórku przed mrowiskiem i patrzyła, jak słońce powoli chowa się za lasem. Wokół niej tańczyły świetliki, a ciepły wietrzyk muskał jej czułki. Ziewnęła cichutko, bo czuła się bardzo szczęśliwa i spokojna.

Gwiazdy na niebie mrugały do niej przyjaźnie, a Miki wślizgnęła się do swojego małego łóżeczka z listków. Otuliła się kocykiem z płatków maku i zamknęła oczy. Wokół panowała cisza, tylko daleko na łące słychać było cichy śpiew świerszcza. Dobranoc, Miki. Dobranoc, mały przyjacielu.