Letni skarb Zosi

— Bajka do czytania —

Zosia ma trzy lata i bardzo lubi lato. Dziś słońce świeci wysoko, a w ogrodzie wszystko pachnie – trawa, kwiaty i dojrzałe maliny.

Zosia bierze swój mały koszyczek i biegnie między rabatami. Zrywa złote mlecze i różowe stokrotki, a każdy kwiatek chowa do koszyka z uśmiechem. – Jaki piękny bukiet! – szepcze do siebie.

Nagle zza listka wylatuje kolorowy motyl. Macha skrzydłami w słońcu – niebieskimi, żółtymi i trochę pomarańczowymi. Zosia biegnie za nim, ale motyl siada na jej paluszku. – Och, jesteś łaskotliwy! – śmieje się dziewczynka.

Potem spotyka biedronkę. Mała, czerwona z czarnymi kropkami spaceruje po liściu. – Gdzie idziesz, biedroneczko? – pyta Zosia. Biedronka zatrzymuje się, jakby chciała odpowiedzieć, po czym grzecznie odlatuje w stronę słonecznika.

Po południu Zosia siada na kocyku pod wiśnią. Obok leży miś Uszatek i kubek z sokiem. Słońce głaszcze jej policzki, a wiatr szumi cicho w gałęziach. Dziewczynka wie, że to najlepszy letni dzień.

Powoli słońce robi się pomarańczowe i chowa się za pagórkiem. Mama woła Zosię do domu. – Pora na kolację i kąpiel – mówi ciepło. Zosia wie, że po dniu pełnym zabawy czeka ją miły wieczór.

W ogrodzie zapalają się świetliki. Zosia kąpie się w pianie, a potem zakłada swoją piżamkę w słoneczniki. Tata otwiera okno i wpuszcza do pokoju zapach lata.

Zosia kładzie się do łóżka. Przez firanki widać na niebie pierwszą gwiazdę. – Dobranoc, letni dniu – szepcze dziewczynka i zamyka oczy. Otula ją cisza, a w sercu zostaje ciepło słońca. Śpij spokojnie, Zosiu.