Lalka Zosia i przygoda z poduszkami

— Bajka do czytania —

W małym, przytulnym pokoju mieszkała dziewczynka o imieniu Zosia. Obok jej łóżka, na miękkiej poduszce, spała ulubiona lalka Amelia. Miała różową sukienkę i złote włosy związane w dwa warkoczyki.

Pewnego wieczoru Zosia wzięła Amelię na ręce i powiedziała: „Czas spać, Amelio!”. Ale lalka nie chciała się położyć. Zosia próbowała ją położyć na poduszce, ale Amelii ciągle spadały włosy na oczy.

„Może chcesz kocyk?” – zapytała Zosia i przykryła lalkę małym kocykiem w kratkę. Amelia uśmiechnęła się, ale wciąż trzymała oczy otwarte. Zosia pomyślała: „Może jest jej smutno?”.

Przypomniała sobie, jak mama tuli ją przed snem. Zosia wzięła Amelię w ramiona i zaczęła nucić cichą melodię: „Luli, luli, moja lalko, gwiazdy świecą nad łąką”. Amelia zamknęła oczy.

Zosia położyła lalkę na poduszce i pogłaskała ją po włosach. „Dobranoc, Amelio” – szepnęła. Wtedy do pokoju wpadł pluszowy miś, który też chciał spać. „Gdzie ja się położę?” – zapytał cienkim głosikiem.

Zosia znalazła drugą poduszkę i położyła misia obok Amelii. „Teraz oboje będziecie spać razem” – powiedziała. Miś przytulił się do lalki i oboje zasnęli. Zosia była szczęśliwa, że umiała zadbać o przyjaciół.

Nad domem zaświeciły gwiazdy. Księżyc wzejrzał nad dachem, a w pokoju Zosi zrobiło się zupełnie cicho. Tylko plusk wody z kranu w łazience i oddech śpiących zabawek.

Zosia ułożyła głowę na poduszce, zamknęła oczy i pomyślała: „Jutro też będą się razem bawić”. Sen przyszedł lekko jak piórko. Dobranoc, mała Zosiu. Dobranoc, Amelio i misiu.