Bajka o lisie i kruku, który chciał się śmiać

— Bajka do czytania —

W lesie na wzgórzu mieszkał mały lisek o rudym ogonie. Pewnego dnia spotkał kruka, który siedział na dębie i trzymał w dziobie soczystą jagodę.

– Hej, kruku! – zawołał lisek. – Zobacz, jaka piękna jagoda! A ja mam pełno malin w koszyku. Może się zamienimy?

Kruk przekrzywił głowę. – Kra-kra… Ale ja nie chcę malin. Chcę się śmiać – zagdakał cicho. – Mówią, że umiesz fikać koziołki i śmiesznie wyglądasz. Pokaż mi, jak się śmiać!

Lisek zastanowił się. – A jeśli ci pokażę, dasz mi połowę jagody? – zapytał. Kruk kiwnął dziobem. Lisek stanął na dwóch łapkach i przewrócił się do tyłu, aż jego ogon zawirował jak wachlarz. Kruk zapatrzył się i… ani drgnął.

– Nie rozumiem – zakrakał. – Ty się przewracasz, a ja wciąż jestem smutny. Może jagoda jest za słodka? A może ja nie umiem się śmiać?

Lisek podszedł bliżej. – A gdybyś tak zjadł jagodę razem ze mną? – zaproponował. – Może smakuje lepiej, gdy się dzielisz? Kruk spojrzał na rudą kitkę i powoli oderwał kawałek jagody. Podał go liskowi.

Wspólnie jedli maliny i jagodę. A gdy skończyli, kruk poczuł, jakby coś ciepłego rozpierało mu pierś. I nagle – zakrakał głośno: „Cha-cha-cha!” To nie był zwykły kruk, to był śmiejący się kruk!

Od tego dnia każdego wieczoru siadali razem na gałęzi i dzielili się przysmakami. Gdy słońce chowało się za chmury, lisek kładł się w trawie, a kruk cicho krakał: „Dobranoc…” I w lesie robiło się miło i spokojnie.