Bajka o kupie, która chciała być ważna

— Bajka do czytania —

W pewnym małym miasteczku, za starym dębem, stał sobie domek z liści i patyków. Mieszkała w nim Kupa – mała, brązowa i bardzo smutna. Każdego dnia patrzyła, jak dzieci cieszą się z kolorowych zabawek, a ptaki śpiewają o tym, jakie są piękne. Nikt nie mówił o kupie, nikt jej nie podziwiał.

Kupa westchnęła ciężko: – Jestem tylko kupą. Nikt mnie nie lubi, nikt nie chce ze mną rozmawiać. Nawet muchy przelatują obok, jakbym była niewidzialna. Leżała sobie samotnie, patrząc w niebo, aż pewnego dnia przybiegł mały chłopiec o imieniu Kacper.

Kacper był ciekawski i zawsze zadawał mnóstwo pytań. Zobaczył Kupę i przystanął. – O, kupa! – powiedział z uśmiechem. – Tata mówił, że kupy są bardzo ważne. Kupa zdziwiła się: – Że co? Ja ważna? Niemożliwe!

– Jasne! – odpowiedział Kacper. – Bez kup ziemia byłaby smutna i sucha. Kupy dają jedzenie robaczkom, a potem robaczki robią nową, żyzną ziemię, na której rosną kwiaty i drzewa. Kupa słuchała z otwartym… no, z otwartym czymś, co miała zamiast ust.

Kacper przykucnął i dodał: – A twoi kuzyni – krowie placki – to w ogóle najlepsze domy dla żuków. A małe kupki po myszkach to przysmak dla dżdżownic. Kupa zrobiła się różowa ze wzruszenia (choć to raczej niemożliwe). – Naprawdę? Czyli nie jestem bezużyteczna?

– Ależ skąd! – roześmiał się chłopiec. – Jesteś jak mały bohater w wielkim świecie. Niby cichy, a jednak wszystko bez ciebie by się posypało. I wiesz co? Gdyby nie kupy, ludzie nie wiedzieliby, czy są zdrowi. Kupa poczuła, że robi się cieplejsza i dumniejsza.

Od tego dnia Kupa nie czuła się już samotna. Rozmawiała z mrówkami, które przychodziły po okruszki, i cieszyła się, że może pomóc. Kiedy padał deszcz, rozpuszczała się powoli, by nakarmić ziemię. I choć już jej nie było, wiedziała, że zrobiła coś dobrego.

Tego wieczoru Kacper wrócił do domu, umył ręce i położył się spać. Przez okno wpadały promienie księżyca, a on pomyślał o małej kupie, która nauczyła go, że każdy, nawet najmniejszy, ma swoją ważną rolę. Zamknął oczy i zasnął słodko, czując się potrzebny jak ta kupa.