Kupa, która chciała wrócić do domu

— Bajka do czytania —

Tomek, który miał trzy lata, budował właśnie najwyższą wieżę z kolorowych klocków. Nagle w jego brzuszku zrobiło się ciekawie – coś delikatnie zapukało od środka.

– Puk, puk! – usłyszał Tomek. – Kto tam? – zapytał zdziwiony. – To ja, twoja kupka! Chcę wyjść na spacer i wrócić do swojego domku – odpowiedział cieniutki głosik. Tomek spojrzał na klocki i westchnął.

– Ale ja się bawię – powiedział niepewnie. – Wiem, ale jeśli nie pójdziemy teraz, zrobi się bałagan – odparła kupka. Tomek poczuł, że w brzuszku robi się coraz bardziej tłoczno. Postanowił posłuchać.

Pobiegł do łazienki, zdjął majtki i usiadł na nocniku. Kupa wesoło wyskoczyła i wpadła do środka z pluskiem. – Dziękuję, Tomku! – zawołała. – Tutaj jest mój domek, a ty jesteś dzielnym chłopcem, bo mnie przyprowadziłeś.

Tomek uśmiechnął się i starannie umył ręce pod kranem. Kiedy wrócił do pokoju, wieża z klocków stała nietknięta. – Wow! – szepnął. – Kupa miała rację. Szybko załatwiłem sprawę i wszystko jest w porządku.

Po chwili mama weszła do pokoju. – Słyszałam, że byłeś bardzo dzielny – powiedziała, głaszcząc go po głowie. Tomek poczuł ciepło w sercu. – Kupa powiedziała, że to jej domek – wyjaśnił. Mama uśmiechnęła się tajemniczo.

Kiedy nadszedł wieczór, Tomek leżał w łóżku i patrzył w okno. Na niebie świeciły gwiazdy. – Dobranoc, kupko – szepnął. W brzuszku zrobiło się cicho i spokojnie. Wiedział, że jutro znów będzie ich małą przygodą.

Zamknął oczy i odpłynął w krainę snów, gdzie wszystkie kupki skakały wesoło do swoich nocników i mówiły: – Dziękujemy, że nas słuchasz!