Bajka o małych kucykach i zaczarowanym kwiecie

— Bajka do czytania —

W Krainie Tęczowych Łąk mieszkały trzy małe kucyki: Różany Pyłek, Złota Grzywa i Błękitny Wiatr. Każdego dnia bawiły się razem, skakały po polanach i szukały przygód.

Pewnego słonecznego poranka kucyki znalazły na środku łąki tajemniczy, srebrny kwiat. Płatki lśniły jak krople rosy, a w środku świeciło maleńkie, złote serduszko. "To musi być zaczarowany kwiat!" – zawołał Różany Pyłek.

"Spójrzcie, jak pięknie błyszczy!" – dodała Złota Grzywa. "Chciałabym go mieć dla siebie." Błękitny Wiatr potrząsnął grzywą: "Ale może lepiej go zostawić? Może komuś innemu sprawi radość?"

Kucyki nie mogły się zdecydować. Nagle zza krzaka wybiegł mały, szary konik o smutnych oczkach. "Mam na imię Iskierka" – powiedział cicho. "Zgubiłem się i jestem bardzo samotny. Czy moglibyście mi pomóc?"

Różany Pyłek natychmiast podszedł bliżej: "Oczywiście, że pomożemy!" Złota Grzywa przytuliła Iskierkę: "Nie bój się, jesteś teraz z nami." Błękitny Wiat wskazał kopytkiem: "Znam drogę do twojego domu, chodź!"

Gdy Iskierka odzyskała radość, spojrzała na srebrny kwiat. "To magiczny kwiat spełniający życzenia" – wyjaśniła. "Spełnia tylko jedno, ale najpiękniejsze: uczy, że prawdziwe piękno jest w dobrym sercu."

Kucyki uśmiechnęły się do siebie. Nie potrzebowały kwiatka dla siebie – miały już coś najcenniejszego: przyjaźń i chęć pomagania. Kwiat rozbłysł ciepłym światłem i rozpłynął się w powietrzu, a na łące zakwitły setki kolorowych kwiatów.

Wieczorem kucyki położyły się na miękkiej trawie. "Dobrze, że pomogliśmy Iskierce" – szepnął Różany Pyłek. "Najważniejsze to mieć dobre serce" – dodała Złota Grzywa. Nad nimi rozbłysły pierwsze gwiazdy, a wiatr niósł zapach kwiatów.